Kış içeceği boza

Boza, darı ya da bulgurun lapa hâline gelene kadar pişirilmesi, tatlandırılması ve hafifçe mayalandırılmasıyla yapılır, bu da ona muhallebi ile içecek arasında bir yerde duran koyu, açık renkli, hafif ekşi bir kıvam verir - yudumlandığı kadar kaşıkla da yenir. Soğuk servis edilir, üstüne toz tarçın serpilir ve yanında kavrulmuş leblebi yenir. Mayalanmadan gelen alkol asgaridir, yüzde bir civarı, ki Osmanlı zamanında tartışma konusu olmaya bu bile yetmiştir. Kesinlikle bir kış içeceğidir: dükkânlar ekimde açar ve ilkbaharda kapanır, temmuzda boza istemek sana tuhaf bakılmasını sağlar. Fatih'teki Vefa Bozacısı 1876'dan beri aynı mermer ve aynalı dükkânda satar, ve Atatürk'ün içtiği bardağı barındıran vitrin de ziyaretin parçasıdır. Kış akşamları boza diye bağıran seyyar satıcılar bir zamanlar İstanbul'un demirbaşıydı ve neredeyse yok oldular.

Gerçekte ne görürsün

• Koyu ve açık renkli bardak - tekneden doldurulan içecek.
• Tarçın ve leblebi - standart eşlikçiler.
• Vefa dükkânı - mermer, aynalar ve 1876 iç mekânı.
• Yalnızca kışa ait ritim - yaz boyunca kapalı duran dükkânlar.

Ne zaman gitmeli

Yalnızca ekim-nisan, yazın yapılmaz ve satılmaz. Geleneksel olarak içildiği saat akşamdır. Vefa Bozacısı hafta sonları kalabalıktır.

Dürüst beklentiler

Kıvamı insanı şaşırtır, koyudur ve içildiği kadar yenir de, ve o hafif ekşilik herkese göre değildir. Yalnızca soğuk aylarda bulunur. Dükkân küçüktür ve kuyruk olur.

Yakın çevrede

Süleymaniye Camii ve Bozdoğan Kemeri kısa bir yürüyüş mesafesindedir. Kapalıçarşı yokuş aşağıdadır.