Adana kebabı

Adana kebabı coğrafi işaretle korunuyor ve tanımı çok belirli: bir yaşını doldurmamış erkek kuzunun eti, makineyle değil zırhla - eğri bir satırla - elde kıyılır, kuyruk yağı ve kırmızı biberle karıştırılır, başka bir şey girmez, elle geniş yassı şişe yapıştırılır ve kömürde pişirilir. Sonuç kaba dokulu ve gerçekten acıdır, olayı da budur. Biber konmadan yapılan yumuşak hali Urfa kebabı diye anılır ve ayrı bir yemektir. Yanında gelenler en az kendisi kadar önemli: sarmak için lavaş, közlenmiş domates ve uzun yeşil biber, sumak ve maydanozla ovulmuş bir yığın çiğ soğan, ve şalgam, o fermente mor turp ile siyah havuç suyu, acılı ya da acısız içilir. Adana'nın kebapçıları sade, aydınlık ve işini ciddiye alan yerlerdir. En iyi oldukları saat öğledir, ve şehrin öteki meşhuru olan bici bici - gül suyu ve nişasta muhallebisiyle kar helvası - arkasından yenecek doğru şeydir.

Gerçekte ne görürsün

• Elde kıyım - zırh satırıyla kıyılan et.
• Yassı şişler - şişe yapıştırılıp kömürde pişen kebap.
• Yanındakiler - lavaş, sumaklı soğan, közlenmiş biber.
• Şalgam - yanında verilen fermente turp suyu.

Ne zaman gitmeli

Yıl boyu. Öğle geleneksel öğündür ve etin en taze olduğu saattir. Adana'nın yaz sıcağı kömür ateşinin başındakiler için de zorlu bir sınavdır.

Dürüst beklentiler

Gerçekten acıdır, yumuşak istiyorsan Urfa iste. Porsiyonlar büyüktür ve kuyruk yağıyla ağırdır. Şalgam sonradan sevilen bir tattır ve acılısı fena acıdır.

Yakın çevrede

Roma taş köprüsü ve Sabancı camisi merkezdedir. Tarsus kırk dakika batıdadır.