ทุ่งกุลาร้องไห้
ที่ราบดินเค็มพาดห้าจังหวัดอีสานที่ปลูกข้าวหอมมะลิดีที่สุดในไทยได้ก็เพราะเงื่อนไขมันโหด
ทุ่งกุลาร้องไห้ครอบคลุมพื้นที่ราวสองล้านไร่พาดห้าจังหวัดในภาคอีสาน และชื่อของมันมาจากเรื่องเล่าเกี่ยวกับพ่อค้าชาวกุลาที่ข้ามมันแล้วร้องไห้กับความว่างเปล่า ที่นี่ทำนายาก ดินเป็นทรายและเค็ม ไม่มีระบบชลประทานในพื้นที่ส่วนใหญ่ และได้ผลผลิตที่อาศัยน้ำฝนปีละครั้ง นั่นคือเหตุผลที่ข้าวดี ข้าวหอมมะลิตอบสนองต่อความเครียดด้วยการเพิ่มความเข้มข้นของสารหอมที่ให้กลิ่นกับมัน และความเค็มกับความแล้งของที่ราบนี้ก็ให้เมล็ดข้าวที่หอมในแบบที่ข้าวจากที่ดินดีกว่าซึ่งมีชลประทานไม่เป็น ข้าวหอมมะลิทุ่งกุลาถือสถานะสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ที่คุ้มครองในสหภาพยุโรปและเป็นมาตรฐานอ้างอิงของข้าวหอมมะลิไทย การปลูกตามฝนตั้งแต่ราวเดือนพฤษภาคม และการเก็บเกี่ยวอยู่ในพฤศจิกายนเข้าธันวาคม เมื่อที่ราบกลายเป็นสีทองและทั้งภูมิทัศน์ก็กำลังถูกเกี่ยว นวด และตากทั้งด้วยมือและเครื่อง
ประวัติ
ชื่อหมายถึงทุ่งที่ชาวกุลาร้องไห้ ตามเรื่องเล่าว่าพ่อค้าจากเมาะตะมะในพม่าเดินข้ามทุ่งนี้หลายวันโดยไม่พบหมู่บ้าน น้ำ หรือร่มเงา ที่ราบนี้มีพื้นที่ราว 2.1 ล้านไร่ในห้าจังหวัด เคยแห้งแล้งราวทะเลทรายในหน้าแล้งและน้ำท่วมในหน้าฝน และได้รับการพัฒนาจนเป็นแหล่งปลูกข้าวหอมมะลิที่มีชื่อเสียง
ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Thung Kula Ronghai”
มีอะไรบ้าง
- การเก็บเกี่ยว - ที่ราบที่ถูกเกี่ยว นวด และตากตลอดพฤศจิกายนและธันวาคม
- ที่ราบดินเค็ม - พื้นดินที่ยากซึ่งทำให้ข้าวเป็นอย่างที่เป็น
- สถานะสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ - ข้าวหอมมะลิทุ่งกุลาที่คุ้มครองและใช้เป็นมาตรฐานอ้างอิง
- ผลผลิตครั้งเดียว - เก็บเกี่ยวปีละครั้งด้วยน้ำฝน ปลูกตั้งแต่ราวเดือนพฤษภาคม
ช่วงเวลาที่ควรไป
พฤศจิกายนถึงธันวาคมสำหรับการเก็บเกี่ยว ตอนที่ที่ราบเป็นสีทองและมีคนทำงานอยู่ นอกจากนั้นมันคือนาที่ท่วมน้ำในหน้าฝนและตอซังแห้งในเดือนที่ร้อน
ข้อควรรู้
ที่นี่ไม่มีจุดสำหรับผู้มาเยือน มันคือพื้นที่เกษตรที่มีถนนพาดผ่าน และความน่าสนใจคือภูมิทัศน์กับข้าว การเยี่ยมไร่นาและโรงสีต้องนัดผ่านคนในพื้นที่ ที่นี่ราบมาก ร้อน และโล่งโดยไม่มีร่ม
บริเวณใกล้เคียง
ร้อยเอ็ด สุรินทร์ และยโสธรเป็นเมืองหลักรอบที่ราบนี้
เวลาเปิดทำการ ค่าเข้า และการปิดตามฤดูกาลเปลี่ยนแปลงบ่อย ตรวจสอบข้อมูลทางการก่อนออกเดินทาง: เว็บไซต์ทางการ.
