ดอยกาแฟของภาคเหนือ

อาราบิกาของไทยปลูกบนสันเขาภาคเหนือ ส่วนใหญ่อยู่ระหว่างพันถึงหนึ่งพันห้าร้อยเมตร บนไร่บนดอยที่หันมาปลูกกาแฟเป็นพืชเศรษฐกิจผ่านโครงการพัฒนาของหลวงตั้งแต่ช่วงปี 1970 เป็นต้นมา ดอยช้างและดอยตุงในจังหวัดเชียงรายคือชื่อที่เดินทางไปไกลที่สุด แต่ที่น่าน แม่ฮ่องสอน และดอยทางตะวันตกของเชียงใหม่ก็ปลูกเช่นกัน ผลสุกตั้งแต่พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์และมักแปรรูปแบบเปียกมากกว่าตากทั้งผล ผลลัพธ์คือรสนุ่ม เปรี้ยวต่ำ และเข้ากับนม และเมืองด้านล่างก็สร้างวัฒนธรรมคาเฟ่ที่จริงจังขึ้นบนสิ่งนั้น โดยมีโรงคั่วที่บอกชื่อไร่ ความสูง และวิธีแปรรูปโดยไม่ต้องถาม

จุดที่น่าสังเกต

• ไร่บนสัน - อาราบิกาใต้ร่มไม้เหนือระดับพันเมตร
• ฤดูเก็บ - ผลสีแดงที่เก็บด้วยมือตั้งแต่พฤศจิกายน
• ลานแปรรูป - ถังสีเปลือกและลานตากบนไหล่เขา
• โรงคั่วในเมือง - เมล็ดภาคเหนือแบบระบุแหล่งที่คั่วและรินอยู่ด้านล่าง

ช่วงเวลาที่ควรไป

พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์เป็นทั้งฤดูเก็บและฤดูเดียวที่ถนนบนดอยพอไปไหว เพราะชัน แคบ และช้า ไร่รับผู้มาเยือนโดยการนัดหมายมากกว่าตามตาราง จึงควรโทรล่วงหน้าหรือจองผ่านผู้ประกอบการในเชียงราย นอกฤดูเก็บก็มีเครื่องจักรและลานตากให้ดู แต่ไม่มีการเก็บผล

ก่อนออกเดินทาง

การไปถึงไร่ต้องมีรถของตัวเองหรือคนขับ และช่วงสุดท้ายก็ขรุขระ อาราบิกาไทยอยู่ในระดับดีมากกว่าจะโดดเด่น และราคาในคาเฟ่เชียงใหม่ก็ไล่ทันที่อื่นแล้ว ร้านตามจุดชมวิวยอดนิยมคิดค่าวิวมากกว่าค่ากาแฟ และถุงที่ขายหน้าไร่ก็ไม่ได้เป็นของไร่นั้นเสมอไป

บริเวณใกล้เคียง

วัดในเชียงราย ไร่ชาบนดอยแม่สลอง และหุบแม่น้ำกก