ตลาดนางเลิ้ง

นางเลิ้งเปิดในปี 1900 ในรัชกาลที่ห้า ในฐานะตลาดบกแห่งแรกของประเทศแทนตลาดน้ำ และเป็นตลาดที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงเทพที่ยังเปิดอยู่ในที่เดิม เป็นโครงมีหลังคาคลุมที่ล้อมด้วยตึกแถวไม้และตึกคอนกรีตยุคแรก ที่นี่เป็นตลาดอาหารมากกว่าตลาดทั่วไป และชื่อเสียงอยู่ที่ขนมไทย ขนมที่ทำจากมะพร้าว น้ำตาลปี๊บ แป้งข้าว ถั่วเขียว และในสูตรที่มาจากในวังก็มีไข่แดง ขายโดยครอบครัวที่มีแผงเดิมมาหลายชั่วอายุคน ควบคู่กับแผงข้าวแกงที่เปิดตอนกลางวันและหายไปก่อนบ่ายแก่ ใกล้กันคือบ้านนาฏศิลป์ ตึกแถวที่ครอบครัวหนึ่งสอนโขนและนาฏศิลป์ไทยมาหลายชั่วอายุคนและยังสอนอยู่ ย่านนี้เป็นกรุงเทพชั้นในแบบเก่าที่ส่วนใหญ่เป็นที่อยู่อาศัย ชื่อมาจากอีเลิ้ง โอ่งดินเผาของชาวมอญที่เคยค้าขายทางเรือในคลองใกล้ ๆ และกลางตลาดมีศาลกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ซึ่งวังเดิมของพระองค์อยู่ไม่ไกล ตลาดเปิดช่วงกลางวันและปิดตั้งแต่บ่ายแก่

ความเป็นมา

ตลาดนางเลิ้งเป็นตลาดเก่าแก่ในแขวงวัดโสมนัส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร สร้างขึ้นในรัชสมัยรัชกาลที่ห้า และเปิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม 1900 ในฐานะตลาดบกแห่งแรกของประเทศไทย บริเวณโดยรอบ ซึ่งในเวลานั้นเป็นย่านชานเมือง เดิมเรียกว่าบ้านสนามควาย เป็นที่เลี้ยงควาย ชื่อนี้มาจากอีเลิ้ง โอ่งชนิดหนึ่งของชาวมอญที่เคยค้าขายทางเรือตามคลองผดุงกรุงเกษม และถูกเปลี่ยนเป็นนางเลิ้งในสมัยแปลก พิบูลสงคราม เพื่อให้ฟังสุภาพขึ้น มีชุมชนอาศัยอยู่ในตลาดตั้งแต่เปิด โรงภาพยนตร์เก่าของตลาด ศาลาเฉลิมธานี ปิดในปี 1993 และปัจจุบันเป็นโกดัง ส่วนศาลกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ในตลาดมีลักษณะคล้ายศาลเจ้าจีน

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Nang Loeng Market”

จุดที่น่าสังเกต

• ขนมไทย - ขนมที่ทำโดยครอบครัวที่อยู่แผงเดิมมาหลายชั่วอายุคน
• แผงข้าวแกง - ข้าวราดแกงตอนกลางวันที่หายไปก่อนบ่ายแก่
• ตลาดปี 1900 - หนึ่งในตลาดที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งยังทำงานอยู่ในที่เดิม
• บ้านนาฏศิลป์ - บ้านที่ยังสอนนาฏศิลป์ไทย

ช่วงเวลาที่ควรไป

พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ ในช่วงกลางวัน เพราะตลาดเปิดกลางวันและปิดตั้งแต่บ่ายแก่ สองชั่วโมงพอสำหรับที่นี่

ข้อควรรู้

ปิดตั้งแต่บ่ายแก่และเบาบางลงมากนอกช่วงกลางวัน ที่นี่เป็นตลาดของคนในพื้นที่ที่แทบไม่มีภาษาอังกฤษ บ้านนาฏศิลป์เป็นโรงเรียนของครอบครัว ไม่ใช่โรงแสดง

บริเวณใกล้เคียง

ภูเขาทองและวัดสระเกศอยู่ทางใต้เดินไม่ไกล ส่วนดุสิตอยู่ทางเหนือ