อาหารอีสาน

อาหารอีสานเดินทางได้ดีกว่าครัวประจำภาคใดของไทย ซึ่งเป็นเหตุให้รถเข็นส้มตำตั้งอยู่ตามหัวมุมถนนทั่วประเทศ ที่บ้านเกิดของมัน อาหารสร้างขึ้นรอบข้าวเหนียวที่ปั้นเป็นก้อนด้วยนิ้วแล้วใช้จิ้มกินทุกอย่างที่เหลือ ส้มตำคือมะละกอดิบที่ตำในครกดินกับมะนาว พริก กระเทียม น้ำตาลปี๊บ และน้ำปลา และในอีสานมักใส่ปลาร้าด้วย ซึ่งเปลี่ยนรสของจานไปทั้งจาน ลาบคือเนื้อสับกับข้าวคั่ว ใบสะระแหน่ และมะนาว ส่วนน้ำตกคือเวอร์ชันย่าง ไก่ย่างเข้าเตาถ่าน ไส้กรอกอีสานหมักเปรี้ยวกลางแดด และน้ำจิ้มแจ่วตั้งอยู่ข้างทุกอย่าง

จุดที่น่าสังเกต

• ครก - ส้มตำที่ตำสด ๆ ตามสั่ง ความเผ็ดกำหนดด้วยจำนวนเม็ดพริก
• ข้าวเหนียว - กินด้วยมือจากกระติบ
• ไก่ย่าง - ไก่หมักที่แผ่แบนแล้วย่างบนถ่าน
• แจ่วและปลาร้า - น้ำจิ้มและปลาหมักที่อยู่เบื้องหลังรสชาติ

ช่วงเวลาที่ควรไป

เดือนไหนก็ได้ แม้ว่าอีสานจะโหดตั้งแต่มีนาคมถึงพฤษภาคม แผงย่างติดเตาช่วงบ่ายแก่และคนขายไส้กรอกทำงานตอนเย็น ส่วนตลาดขายส้มตำตั้งแต่สายกลาง ๆ การสั่งส้มตำไทยจะได้เวอร์ชันที่อ่อนและหวานกว่า ส่วนส้มตำปลาร้าคือสิ่งที่คนในภาคนี้กินกันจริง

ข้อมูลที่เป็นประโยชน์

อาหารอีสานเผ็ดที่สุดในบรรดาอาหารประจำภาคของไทย และการขอให้ทำอ่อน ๆ มักได้จานที่แค่เจ็บน้อยลง ของดิบและของหมักพบได้จริงและบ่อย รวมถึงลาบเนื้อดิบและปลาร้า ซึ่งทั้งคู่มีความเสี่ยงจริงสำหรับผู้มาเยือน จึงควรเลือกเวอร์ชันที่ปรุงสุก นอกเขตเมือง เมนูภาษาอังกฤษแทบไม่มี

บริเวณใกล้เคียง

ตลาดกลางคืนขอนแก่นและหมู่บ้านทอผ้ารอบชนบท