Pyry z gzikiem

Pyry z gzikiem to danie, które Poznań przedstawia jako własne, a oba słowa są gwarą wielkopolską: pyry to ziemniaki, nazywane tak niemal wszędzie indziej w Polsce, a gzik to twaróg rozgnieciony z kwaśną śmietaną, posiekaną cebulą, szczypiorkiem, solą i pieprzem. Danie to gotowane ziemniaki, często w mundurkach, z miską gziku obok albo nałożonego na wierzch, i to wszystko. To jedzenie chłopskie, tanie i sycące, i przetrwało, bo Wielkopolska jest uparta w kwestii swojej gwary i swoich nawyków. Regionalne słownictwo kulinarne różni się tu od polszczyzny ogólnej na tyle, że przyjezdni z innych stron kraju potrzebują tłumaczeń - i to źródło miejscowej dumy. Podaje się je w poznańskich restauracjach specjalizujących się w kuchni regionalnej i pojawia się na miejskich festiwalach jedzenia obok drugiej poznańskiej specjalności, rogali świętomarcińskich z nadzieniem z białego maku.

Co naprawdę zobaczysz

• Ziemniaki i twaróg - gotowane pyry z twarogiem rozgniecionym ze śmietaną i szczypiorkiem.
• Gwara na talerzu - oba słowa są wielkopolskie, a nie ogólnopolskie.
• Jedzenie chłopskie - tanie, sycące i niezmienione.
• Restauracje regionalne - gdzie Poznań podaje przyjezdnym własne słownictwo.

Kiedy jechać

Cały rok. Godzina.

Szczere oczekiwania

Jest wyjątkowo proste - taka jest ta potrawa, a nie jej wada, ale przyjezdni oczekujący czegoś wyszukanego bywają zaskoczeni. Twaróg to dla niektórych smak nabyty. Porcje są duże i ciężkie.

W okolicy

Poznański Stary Rynek i Ostrów Tumski są tuż obok.