Cebularz, lubelski placek z cebulą

Cebularz ma około piętnastu centymetrów średnicy, to miękkie pszenne ciasto rozpłaszczone z rantem i przykryte posiekaną cebulą wymieszaną z makiem, wypiekane, aż cebula zmięknie, a brzegi nabiorą koloru. Wywodzi się z tradycji piekarskich Lublina i okolicznego województwa i robi się go w mieście od grubo ponad stu lat. Od 2014 roku nazwa cebularz lubelski jest chroniona, więc piekarnie, które jej używają, pracują według ustalonej receptury. Je się go ciepłego, samego, na stojąco, zwykle w ciągu kilku minut od wyjścia z piekarni, bo najlepszy jest gorący, a po południu jest nijaki.

Co naprawdę zobaczysz

• Wierzch - posiekana cebula i mak zapieczone do miękkości na wyciśniętym rancie ciasta.
• Rozmiar - krążek wielkości spodka, sprzedawany na sztuki, a nie na wagę.
• Chroniona nazwa - receptura ustalona pod lubelskim oznaczeniem od 2014 roku.
• Poranne wypieki - piekarnie przy starówce sprzedające prosto z pieca.

Kiedy jechać

Rano, kiedy wychodzą pierwsze partie; do wczesnego popołudnia większość piekarni ma już tylko to, co leży od godzin, a zimny cebularz nie jest wart jedzenia. Cały rok. W czasie letnich festiwali w Lublinie piekarnie na starówce wyprzedają się wcześniej niż zwykle, więc kupuj po drodze tam, a nie w drodze powrotnej.

Szczere oczekiwania

To rzecz prosta: chleb i cebula, nic więcej, a odwiedzający oczekujący czegoś wyszukanego zwykle są rozczarowani. Czerstwieje w ciągu godzin i nie znosi podróży. Po cebuli zostaje mocny oddech na resztę poranka. Wersje sprzedawane poza województwem pod tą samą nazwą bywają grubsze i bardziej suche niż ta prawdziwa.

W okolicy

Lubelska starówka, Brama Krakowska i zamek z malowaną kaplicą są w zasięgu kilku ulic.