Miód pitny

Miód pitny to jeden z najstarszych napojów alkoholowych wyrabianych w Polsce, odnotowany od wczesnego średniowiecza, kiedy lasy utrzymywały bartnictwo na dużą skalę, a klasyfikuje się go systemem, który warto zrozumieć przed zakupem: półtorak to jedna część miodu na pół części wody, dwójniak jeden do jednego, trójniak jeden do dwóch, czwórniak jeden do trzech. Im mocniejszy stosunek, tym słodszy i bardziej alkoholowy wynik i tym dłużej potrzebuje - półtorak wymaga minimum kilku lat, a zwykle daje mu się osiem do dziesięciu, dwójniak dwa albo więcej. Cztery z tych kategorii mają unijny status gwarantowanej tradycyjnej specjalności. Miody wyrabia się czyste albo z chmielem, przyprawami, leszczyną, jałowcem czy owocami, a te dobre są złożone, a nie po prostu słodkie. Miodosytnie w Lubelskiem, na Podlasiu i w Wielkopolsce sprzedają bezpośrednio, a napój pojawia się na jarmarkach bożonarodzeniowych i festynach ludowych wszędzie.

Na co zwrócić uwagę

• Czterostopniowa klasyfikacja - półtorak, dwójniak, trójniak i czwórniak wedle dodanej wody.
• Długie leżakowanie - najmocniejszemu daje się osiem do dziesięciu lat, zanim będzie do picia.
• Kategorie chronione w Unii - status gwarantowanej tradycyjnej specjalności dla czterech odmian.
• Wersje smakowe - chmielone, korzenne albo z jałowcem, leszczyną i owocami.

Kiedy jechać

Cały rok. Godzina.

Praktyczne uwagi

Tani miód z supermarketu jest zwykle krótko leżakowany i mdląco słodki - różnica wobec porządnie wystanego półtoraka jest duża. Jest mocny, często szesnaście procent albo więcej. Butelki z dobrych miodosytni nie są tanie.

W okolicy

Lublin, Białystok i Poznań są jego regionalnymi ośrodkami.