Placki ziemniaczane
Smażone placki z tartych ziemniaków, jedzone ze śmietaną albo, w jednej regionalnej wersji, pod misą gulaszu.
Placki ziemniaczane to starty surowy ziemniak, cebula, jajko i odrobina mąki, smażone na tłuszczu, aż brzegi zrobią się ciemne i chrupiące, i należą do najczęstszych dań domowych w Polsce - wersję zwykłą je się ze śmietaną albo z cukrem, co dzieli rodziny. Odmianą wartą poszukania są placki po zbójnicku: placki ułożone płasko i przykryte gęstym gulaszem wieprzowym albo wołowym, zwykle z papryką i czasem z grzybami, tak że ziemniak go w siebie wciąga. Kojarzy się z Dolnym Śląskiem i górskimi karczmami, a talerz jest solidny. Bary mleczne, stare dotowane stołówki, które wciąż podają w miastach bardzo tanie jedzenie, to dobre i bezpretensjonalne miejsce na wersję zwykłą. Danie jest blisko spokrewnione z wersjami spotykanymi w całej Europie Środkowej i Wschodniej.
Co tam jest
- Starty surowy ziemniak smażony - chrupiący na brzegach, z cebulą, jajkiem i mąką.
- Śmietana albo cukier - dwa standardowe dodatki do wersji zwykłej.
- Placki po zbójnicku - placki zasypane gęstym gulaszem.
- Bary mleczne - tanie stołówki, gdzie wersja zwykła ma najlepszy stosunek ceny do wartości.
Kiedy jechać
Cały rok. Godzina.
Zanim pojedziesz
Trzeba je jeść prosto z patelni - odgrzewane placki są miękkie i wiotkie. Wersja z gulaszem jest bardzo ciężka. Bary mleczne mają krótkie godziny, zamykają wcześnie i często przyjmują tylko gotówkę.
W okolicy
Dostępne wszędzie; dolnośląskie karczmy robią wersję z gulaszem najlepiej.
Godziny otwarcia, ceny biletów i sezonowe zamknięcia się zmieniają - sprawdź u źródła przed wyjazdem: strona oficjalna.
