De rijsttafel

De rijsttafel is een Nederlandse manier om Indonesisch eten te presenteren: in plaats van één gerecht landen er een dozijn of meer schaaltjes tegelijk op tafel rond witte rijst. Saté met pindasaus, rendang tot bijna droog ingekookt, sambal goreng boontjes, gado-gado, gebakken banaan, atjar, geroosterde kokos in seroendeng, en een lepeltje sambal aan de rand dat behoedzaam moet worden benaderd. De vorm kwam naar Nederland met families die zich hier in het midden van de twintigste eeuw vestigden, vooral in Den Haag, en Indonesisch eten is sindsdien gewoon Nederlands eten. Tokowinkels verkopen dezelfde onderdelen om thuis te koken.

Wat je echt ziet

• Saté en pindasaus - het gerecht dat het verst is doorgedrongen in het dagelijkse Nederlandse eten.
• De sambal - chilipasta apart geserveerd, in hoeveelheden die op behoedzaamheid rekenen.
• Gado-gado en atjar - de groente- en zuurkant van de tafel, die de rest in balans houdt.
• De toko - de winkel die kroepoek, kruidenpasta's en kant-en-klare gerechten verkoopt om mee te nemen.

Wanneer je moet gaan

Een avondmaaltijd, het hele jaar, meestal besteld voor twee of meer personen, en in het weekend het reserveren waard. De Tong Tong Fair in Den Haag in het late voorjaar brengt het eten, de muziek en de marktkramen een week lang op één plek samen en is de makkelijkste enkele kennismaking als de timing toevallig uitkomt.

Eerlijke verwachtingen

Een volledige rijsttafel is heel veel eten en een flinke rekening, en omdat alles in warmhouders moet staan komt een behoorlijk deel lauw aan. De kwaliteit verschilt enorm, en veel keukens maken de gerechten zoeter en flauwer voor de Nederlandse smaak, dus om pit moet apart worden gevraagd. Vegetarische versies zijn meestal mager.

In de buurt

De Haagse Indonesische winkels en de Haagse Markt verkopen dezelfde ingrediënten.