De Haagse Markt

Dit is een markt voor de weekboodschappen en niet voor bezoekers: enkele honderden kramen in lange overdekte rijen, vier dagen per week, in een wijk waar de meeste toeristen nooit komen. Den Haag heeft een van de meest gemengde bevolkingen van het land en op de markt is dat het duidelijkst. Turkse bakkers werken naast Marokkaanse kruiden- en olijvenkramen, Surinaamse en Indonesische toonbanken, Chinese groenteboeren, halalslagers, visboeren en handelaren die stof per meter verkopen. De prijzen zijn laag, de hoeveelheden zijn op gezinnen gebouwd, en het geroep is echt en niet opgevoerd. Het is rommelig en luid en laat zien hoe Nederlands eten er nu werkelijk uitziet.

Wat je echt ziet

De kruiden- en olijvenrijen - open zakken en kuipen, op gewicht verkocht en over afgedongen.
De viskramen - de ruimste keuze en de scherpste prijzen van de stad.
Surinaamse en Indonesische toonbanken - roti, bami, sambal en kant-en-klare onderdelen.
De stoffenafdeling - rollen per meter verkocht, en de kleermakers die er hun werk uit halen.

Wanneer je moet gaan

Maandag, woensdag, vrijdag en zaterdag, ruwweg negen tot vijf. Zaterdag is het volst en het lastigst om doorheen te komen. Halverwege de ochtend geeft de beste keuze; het laatste uur geeft de prijsdalingen, als handelaren vis en groente wegwerken in plaats van mee naar huis te nemen. Neem contant geld mee, want niet elke kraam neemt kaarten.

Eerlijke verwachtingen

Het is niet schilderachtig en doet daar ook geen moeite voor. De gangen zijn krap en traag, zitplekken bestaan er nauwelijks en toiletten zijn schaars. De kwaliteit verschilt hard per kraam, en een slechte verkoopt je slappe groente tegen een goede prijs. De omliggende wijk biedt een bezoeker verder niets, dus dit is een reis met één doel.