Φαράγγι Βίκου

Ο Βίκος κόβει τα ορεινά του Ζαγορίου με τοιχώματα που πέφτουν κάπου 900 μέτρα στο φημισμένο σημείο μέτρησης, και τα ρεκόρ Γκίνες το έχουν καταγράψει ως το βαθύτερο φαράγγι της γης σε σχέση με το πλάτος του - εκεί τα χείλη απέχουν μόλις περίπου 1.100 μέτρα πάνω από εκείνη την τεράστια πτώση. Το φαράγγι είναι η καρδιά του Εθνικού Πάρκου Βίκου - Αώου, και η κλασική διάσχιση από το Μονοδέντρι ως το χωριό Βίκος τρέχει έξι με επτά ώρες κατά μήκος της ξερής κοίτης και των σκιερών πλευρών, τελειώνοντας εκεί όπου οι πηγές του Βοϊδομάτη ξεπηδούν από το βουνό σε ένα από τα πιο καθαρά ποτάμια της Ευρώπης. Όσοι προτιμούν την άβυσσό τους χωρίς τον κόπο οδηγούν ως το σημείο θέας της Οξιάς κοντά στο Μονοδέντρι ή ως το μπαλκόνι του Μπελόη απέναντι - και τα δύο δίνουν το πλήρες κάθετο σοκ. Ολόγυρα απλώνονται τα πέτρινα χωριά του Ζαγορίου, με τα τοξωτά τους γεφύρια, τις σχιστολιθικές σκεπές και τις πλατείες με τα πλατάνια.

Ιστορικό

Το φαράγγι εκτείνεται περίπου 32 χιλιόμετρα στις νότιες πλαγιές της Τύμφης στην Πίνδο, και το βάθος του κυμαίνεται από 120 έως 1.350 μέτρα· το βαθύτερο τμήμα βρίσκεται ανάμεσα στο χωριό Βίκος και το Μονοδένδρι. Τα τοιχώματά του δείχνουν την ηλικία των πετρωμάτων: ηωκαινικός ασβεστόλιθος στα πάνω 200 μέτρα, στρώματα του Καμπανίου ως τα 700 μέτρα, και ιουρασικός και κρητιδικός ασβεστόλιθος πιο κάτω. Οι παγετώνες απλώθηκαν στη λεκάνη του Βοϊδομάτη σε τρεις μεγάλες φάσεις, η τελευταία πιθανότατα πριν από 22.000 έως 20.000 χρόνια. Μεταξύ του 9ου και του 4ου αιώνα π.Χ. ένας μικρός μολοσσικός οικισμός στεκόταν ανάμεσα στο Μονοδένδρι και τη Βίτσα, και τα πέτρινα σπίτια του και τα δύο νεκροταφεία του έδωσαν σημαντικά ευρήματα. Στο Κουκούλι, το μουσείο φυσικής ιστορίας φυλάει 2.500 αποξηραμένα είδη ντόπιων φυτών.

Πηγή: αγγλική Βικιπαίδεια, «Vikos Gorge»

Τι αξίζει να προσέξεις

Τα σημεία θέας Οξιά και Μπελόη - μπαλκόνια στην άκρη του γκρεμού πάνω από την κάθετη πτώση.
Η διάσχιση - από το Μονοδέντρι ως το χωριό Βίκος κατά μήκος του πάτου του φαραγγιού.
Οι πηγές του Βοϊδομάτη - κρυστάλλινο νερό που αναβλύζει στο στόμιο του φαραγγιού.
Τα γεφύρια του Ζαγορίου - τοξωτά πέτρινα περάσματα σκορπισμένα ανάμεσα στα χωριά.

Πότε να πας

Από αργά τον Μάιο ως τον Ιούνιο φέρνει αγριολούλουδα και γεμάτες πηγές· ο Σεπτέμβριος με Οκτώβριος δίνει σταθερό καιρό και κεχριμπαρένια δάση. Το κατακαλόκαιρο είναι ζεστό στα εκτεθειμένα κομμάτια, και το χιόνι του χειμώνα κλείνει μεγάλο μέρος του περπατήματος.

Πριν πας

Η διάσχιση είναι μακριά, βραχώδης κάτω από τα πόδια και ως επί το πλείστον χωρίς πηγές νερού ή σημεία εξόδου στη μέση της διαδρομής - σωστά μποτάκια και πρωινό ξεκίνημα μετράνε. Το σήμα κινητού πέφτει μέσα στο φαράγγι· πες σε κάποιον το σχέδιό σου. Τα σημεία θέας, αντίθετα, δεν κοστίζουν παρά μια σύντομη διαδρομή και λίγο σκαρφάλωμα.