Ακρωτήριο Ταίναρο

Το Ταίναρο είναι η μύτη του μεσαίου δαχτύλου της Πελοποννήσου και το νοτιότερο σημείο της ηπειρωτικής Ελλάδας, πιο κοντά στην Αφρική παρά στη Θεσσαλονίκη. Το μονοπάτι προς τον φάρο ξεκινά από έναν μικρό χώρο στάθμευσης και διασχίζει περίπου 45 λεπτά πετρώδους εδάφους, περνώντας από τα ερείπια ενός ρωμαϊκού οικισμού με ένα σωζόμενο ψηφιδωτό δάπεδο ανοιχτό στον ουρανό, και από τη θαλάσσια σπηλιά που η αρχαιότητα ταύτισε με είσοδο στον κάτω κόσμο, από όπου λεγόταν ότι ο Ηρακλής έσυρε έξω τον Κέρβερο. Από πάνω βρίσκονται τα θεμέλια του ιερού του Ταιναρίου Ποσειδώνα, που αργότερα μετατράπηκε σε εκκλησάκι. Ο φάρος του 1882 στέκεται στον τελευταίο βράχο με θάλασσα στις τρεις πλευρές, και οι γκρεμοί της Μάνης τρέχουν βόρεια σε μια γυμνή, άδεντρη γραμμή.

Τι βλέπεις πραγματικά

• Ο φάρος - ο πύργος του 1882 στη νότια άκρη της ηπειρωτικής χώρας.
• Η πύλη του Άδη - μια θαλάσσια σπηλιά συνδεδεμένη στον μύθο με τον κάτω κόσμο.
• Το ρωμαϊκό ψηφιδωτό - ένα δάπεδο ακάλυπτο δίπλα στο μονοπάτι.
• Το ιερό του Ποσειδώνα - θεμέλια ξαναχρησιμοποιημένα ως μικρό εκκλησάκι.

Πότε να πας

Άνοιξη και φθινόπωρο· δεν υπάρχει σκιά πουθενά στη διαδρομή και ο βράχος ακτινοβολεί ζέστη το καλοκαίρι. Το ηλιοβασίλεμα από το ακρωτήρι είναι εξαιρετικό αλλά σημαίνει επιστροφή στο σκοτάδι, οπότε πάρε φακό.

Ειλικρινείς προσδοκίες

Το μονοπάτι είναι πετρώδες και ανώμαλο, και παίρνει περίπου ενενήντα λεπτά με την επιστροφή, ενώ δεν υπάρχει νερό, καφετέρια ή καταφύγιο. Η τελική προσέγγιση στον φάρο γίνεται πάνω σε βράχο. Η σπηλιά είναι ένα χαμηλό άνοιγμα στην επιφάνεια της θάλασσας, ασήμαντο στην όψη και εύκολο να το προσπεράσεις.

Εδώ κοντά

Το πυργόσπιτο χωριό της Βάθειας είναι στον δρόμο προς τα βόρεια· η Αρεόπολη και τα σπήλαια του Διρού βρίσκονται ψηλότερα στη Μάνη.