Μοσχάτο Σάμου

Η Σάμος καλλιεργεί το λευκό μοσχάτο μικρόρωγο επί αιώνες σε πέτρινες πεζούλες που ανεβαίνουν τις βόρειες πλαγιές του Άμπελου ως τα περίπου εννιακόσια μέτρα, κάποιες τόσο απότομες ώστε όλα να κουβαλιούνται ακόμη στο χέρι ή με μουλάρι. Από το 1934 όλη η παραγωγή περνά από την Ένωση Οινοποιητικών Συνεταιρισμών, μια σπάνια δομή που δίνει σε κάθε καλλιεργητή εξασφαλισμένη διέξοδο, και η ονομασία καλύπτει γλυκά στιλ από το φυσικά ζυμωμένο Samos Vin Doux ως το λιαστό Νέκταρ, παλαιωμένο για χρόνια και με γεύση αποξηραμένου βερίκοκου και μελιού. Τα κρασιά προτιμούνταν από παλιά για τη θεία κοινωνία στις καθολικές εκκλησίες, πράγμα που έχτισε εξαγωγικές αγορές στη Γαλλία και αλλού. Ο συνεταιρισμός λειτουργεί μουσείο κρασιού στο λιμάνι με γευσιγνωσίες και εξηγεί τις πεζούλες, τον τρύγο και την παλαίωση.

Τι βλέπεις πραγματικά

• Οι ορεινές πεζούλες - αμπέλια που ανεβαίνουν απότομα πάνω από τη βόρεια ακτή.
• Το οινοποιείο του συνεταιρισμού - η ένωση που επεξεργάζεται όλη την παραγωγή του νησιού.
• Το μουσείο κρασιού - παλιά πιεστήρια, βαρέλια και η ιστορία της ονομασίας.
• Ο τρύγος - μάζεμα στις πεζούλες τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο.

Πότε να πας

Αύγουστο και Σεπτέμβριο για τον τρύγο και την πιο πυκνή δουλειά στο κελάρι· οι γευσιγνωσίες γίνονται όλο τον χρόνο στο μουσείο. Τα πανηγύρια στα χωριά των αμπελιών μαζεύονται αργά το καλοκαίρι.

Ειλικρινείς προσδοκίες

Αυτά είναι γλυκά κρασιά, που δεν αρέσουν σε όλους, και τα ξηρά κρασιά της Σάμου είναι μικρό μέρος της παραγωγής. Το μουσείο είναι μέτριο και η γευσιγνωσία σύντομη. Οι επισκέψεις στα αμπέλια γενικά σημαίνουν να οδηγήσεις μόνος σου σε ορεινούς δρόμους παρά οργανωμένες ξεναγήσεις.

Εδώ κοντά

Το Βαθύ και το λιμάνι είναι στην πόρτα του μουσείου· τα ορεινά χωριά Βουρλιώτες και Μανωλάτες βρίσκονται πάνω από τις πεζούλες.