Φαράγγι Σαμαριάς

Η Σαμαριά είναι η κλασική ελληνική ορεινή μέρα: ένα φαράγγι που κόβει από το οροπέδιο του Ομαλού στα Λευκά Όρη της Κρήτης δεκαέξι χιλιόμετρα κάτω ως το Λιβυκό Πέλαγος, περπατημένο σε μία μακριά, υπέροχη κατάβαση που δοκιμάζει τα γόνατα. Το μονοπάτι πέφτει μέσα από δάσος με πεύκα και κυπαρίσσια, δίπλα από το εγκαταλειμμένο χωριό της Σαμαριάς του οποίου οι κάτοικοι έφυγαν όταν δημιουργήθηκε ο εθνικός δρυμός, παράλληλα με ένα ρέμα που εμφανίζεται και εξαφανίζεται, και τελικά ανάμεσα στις Πόρτες - τα φημισμένα στενά όπου τα τοιχώματα κλείνουν σε περίπου τρία μέτρα απόσταση και υψώνονται κάθετα για εκατοντάδες μέτρα. Τα κρι-κρι, οι άγριοι κρητικοί αίγαγροι, διαλέγουν τον δρόμο τους πάνω στα βράχια, και η πεζοπορία τελειώνει με ένα μπάνιο στην Αγία Ρουμέλη, ένα χωριό προσβάσιμο μόνο με τα πόδια ή με πλοίο.

Τι βλέπεις πραγματικά

• Οι Πόρτες - τα στενά των τριών μέτρων κοντά στο τέλος του φαραγγιού.
• Το χωριό-φάντασμα της Σαμαριάς - η στάση ξεκούρασης στα μισά με τις πηγές και τα πλατάνια της.
• Τα κρι-κρι - οι ντροπαλές άγριες κατσίκες που βρίσκονται μόνο στην Κρήτη και γύρω της.
• Το μπάνιο στην Αγία Ρουμέλη - το Λιβυκό Πέλαγος ως ανταμοιβή πριν το πλοίο της επιστροφής.

Πότε να πας

Ο δρυμός ανοίγει περίπου από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο, ανάλογα με τον καιρό· ο Μάιος και ο Ιούνιος προσφέρουν λουλούδια και γεμάτες πηγές, ο Σεπτέμβριος πιο ήπια ζέστη. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο ξεκίνα με το πρώτο λεωφορείο - η κατάβαση είναι χωρίς σκιά σε κομμάτια και η μέρα πραγματικά ζεστή. Το φαράγγι κλείνει τις μέρες με βροχή ή κίνδυνο πλημμύρας· έλεγξέ το πριν ταξιδέψεις.

Ειλικρινείς προσδοκίες

Η δυσκολία είναι τίμια: δεκαέξι βραχώδη κατηφορικά χιλιόμετρα τιμωρούν τα γόνατα περισσότερο από τα πνευμόνια, και τα αθλητικά με φθαρμένη σόλα προκαλούν το μεγαλύτερο μέρος της δυστυχίας της μέρας - πραγματικά παπούτσια πεζοπορίας και μπατόν αλλάζουν τα πάντα. Είναι επίσης δημοφιλές· περίμενε πομπή στην αιχμή της σεζόν παρά μοναξιά, που αραιώνει καθώς απλώνεται η μέρα. Η λογιστική είναι μέρος της συμφωνίας - λεωφορείο μέσα, πλοίο έξω, και το πρόγραμμα κυβερνά. Όσοι θέλουν τις Πόρτες χωρίς τον μαραθώνιο μπορούν να ανέβουν λίγο από την Αγία Ρουμέλη αντ' αυτού.

Εδώ κοντά

Το βενετσιάνικο λιμάνι των Χανίων, οι παραλίες του Ελαφονησίου και των Φαλασάρνων και τα ήσυχα χωριά της νότιας ακτής που τα ενώνουν τα ίδια πλοία.