Φαράγγι Πορτίτσας

Πορτίτσα σημαίνει μικρή πόρτα, και το όνομα περιγράφει τον τόπο ακριβώς: ο ποταμός Βενέτικος έχει κόψει μια στενή πύλη μέσα από μια ασβεστολιθική ράχη, και στην είσοδο στέκει ένα μονότοξο πέτρινο γεφύρι του 1743, χτισμένο από ηπειρώτες μαστόρους, που πλαισιώνει το στόμιο του φαραγγιού. Ένα μονοπάτι κατεβαίνει από τον δρόμο ως το γεφύρι σε περίπου δεκαπέντε λεπτά, και από εκεί οι περιπατητές συνεχίζουν μέσα στο φαράγγι κατά μήκος του νερού, περνώντας με τα πόδια ή κολυμπώντας μέσα από γούρνες ανάμεσα σε τοιχώματα που υψώνονται κάθετα και κλείνουν σε λίγα μέτρα απόσταση. Το νερό είναι κρύο και καθαρό, με βαθιές πράσινες λεκάνες. Πέρα από το πρώτο κομμάτι το φαράγγι γίνεται κανονική διαδρομή κατάβασης που απαιτεί σχοινιά. Από πάνω, το χωριό Σπήλαιο έχει ένα μοναστήρι και θέες πάνω από την κοιλάδα του Βενέτικου.

Τι βλέπεις πραγματικά

• Το πέτρινο γεφύρι - ένα μονό τόξο του 1743 στην είσοδο του φαραγγιού.
• Τα στενά - κάθετα τοιχώματα που κλείνουν σε λίγα μέτρα πάνω από το νερό.
• Οι πράσινες γούρνες - κρύες βαθιές λεκάνες κατά μήκος της κοίτης.
• Η κοιλάδα του Βενέτικου - το ευρύτερο ποτάμιο τοπίο γύρω από τη ράχη.

Πότε να πας

Ιούνιο έως Σεπτέμβριο, όταν οι στάθμες του νερού πέφτουν αρκετά για την είσοδο με τα πόδια· οι ανοιξιάτικες ροές κάνουν το φαράγγι επικίνδυνο. Το κατακαλόκαιρο είναι το καλύτερο για κολύμπι, καθώς το νερό μένει κρύο όλο τον χρόνο.

Ειλικρινείς προσδοκίες

Το να φτάσεις στο νερό σημαίνει ένα απότομο μονοπάτι κάτω και πάλι πάνω, και το να προχωρήσεις πέρα από την είσοδο σημαίνει να βραχείς και να σκαρφαλώσεις σε γλιστερό βράχο. Δεν υπάρχουν υποδομές, ούτε σήμανση μέσα, ούτε σήμα κινητού στο φαράγγι. Τα κομμάτια κατάβασης θέλουν οδηγό.

Εδώ κοντά

Τα Γρεβενά και η γη των μανιταριών τους βρίσκονται ανατολικά· τα βουνά της Πίνδου και η Βάλια Κάλντα είναι νότια.