Πήλιο

Το Πήλιο είναι το βουνό που οι ελληνικοί μύθοι έκαναν σπίτι των Κενταύρων - ο σοφός Χείρωνας δίδασκε ήρωες στις σπηλιές του - και παραμένει ένας ξεχωριστός κόσμος: μια πράσινη χερσόνησος που υψώνεται στα περίπου 1.600 μέτρα ανάμεσα στο Αιγαίο και τον ήρεμο Παγασητικό κόλπο, ντυμένη με καστανιές, οξιές και μηλιές εκεί όπου τα περισσότερα ελληνικά βουνά είναι γυμνός βράχος. Καμιά εικοσιπενταριά πέτρινα χωριά κρέμονται στις πλευρές του - η Μακρινίτσα, το μπαλκόνι πάνω από τον Βόλο, η Τσαγκαράδα απλωμένη μέσα στο δάσος γύρω από έναν πλάτανο που τον θέλουν αιώνων, οι Μηλιές με την αγιογραφημένη εκκλησία τους - ενωμένα με καλντερίμια, τα παλιά πετρόστρωτα μονοπάτια των μουλαριών που τώρα κάνουν εξαιρετικό περπάτημα. Η πλευρά του Αιγαίου κρύβει εντυπωσιακές παραλίες όπως ο Μυλοπόταμος και η Φακίστρα κάτω από τους γκρεμούς, η πλευρά του κόλπου κρατά ήρεμα νερά για οικογένειες, και το Τρενάκι του Πηλίου κροταλίζει στη στενή του γραμμή από τα Άνω Λεχώνια ως τις Μηλιές μέσα στη σεζόν. Ένα μικρό χιονοδρομικό κέντρο στις Αγριόλευκες σημαίνει ότι το βουνό δουλεύει πραγματικά και τις τέσσερις εποχές.

Ιστορικό

Η ψηλότερη κορυφή του Πηλίου, ο Πουριανός Σταυρός, φτάνει τα 1624 μέτρα. Τα είκοσι τέσσερα χωριά του βουνού διατηρούν τον τοπικό τρόπο δόμησης, με πέτρινα σπίτια σκεπασμένα με πελεκητή γκρίζα, γαλάζια ή πράσινη πλάκα, χτισμένα παραδοσιακά σε τρία επίπεδα: το ισόγειο για τις δουλειές, τον μεσαίο όροφο για τη συντροφιά και τον πάνω για τον ύπνο. Ο σιδηρόδρομος του Πηλίου, που κατασκευάστηκε από το 1892 ως το 1903, ήταν η πρώτη μεγάλη δημόσια επένδυση στην περιοχή, ενώ ο ηλεκτρισμός, το ραδιόφωνο και τα αυτοκίνητα έφτασαν μόλις τη δεκαετία του 1950 και η τηλεόραση τις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Ο Σαίξπηρ αναφέρει το βουνό στις Εύθυμες κυράδες του Ουίνδσορ και στον Άμλετ. Τον Ιούνιο του 2007 μια δασική πυρκαγιά που ξεκίνησε στη Σήκη έπληξε τα δάση του βορρά.

Πηγή: αγγλική Βικιπαίδεια, «Pelion»

Τι αξίζει να προσέξεις

Τα πέτρινα χωριά - η Μακρινίτσα, η Τσαγκαράδα και οι Μηλιές κάτω από σχιστολιθικές σκεπές.
Τα καλντερίμια - πετρόστρωτα μονοπάτια μουλαριών που ενώνουν χωριό με όρμο.
Οι παραλίες του Αιγαίου - ο Μυλοπόταμος και η Φακίστρα κάτω από δασωμένους γκρεμούς.
Το Τρενάκι - η ανάβαση της στενής γραμμής από τα Άνω Λεχώνια ως τις Μηλιές.

Πότε να πας

Ο Ιούνιος και ο Σεπτέμβριος δίνουν ζεστές θάλασσες, ανοιχτά μονοπάτια και χώρο για πάρκινγκ· ο Ιούλιος και ο Αύγουστος γεμίζουν τις παραλίες της ανατολικής ακτής. Το φθινόπωρο κάνει το δάσος της καστανιάς κεχριμπαρένιο, και το χιόνι του χειμώνα φέρνει μια μέτρια σεζόν σκι - το Πήλιο ποτέ δεν κλείνει πραγματικά.

Καλό να ξέρεις

Οι δρόμοι είναι στενοί, φιδωτοί και αργοί - αποστάσεις που δείχνουν μικρές παίρνουν διπλάσιο χρόνο, οπότε κάνε βάση σου την πλευρά που σκοπεύεις να χρησιμοποιήσεις. Το πάρκινγκ στους όρμους του Αιγαίου είναι στενό στο κατακαλόκαιρο, και ο ορεινός καιρός μπορεί να ρίξει σύννεφα στις κορυφές χωρίς να συμβουλευτεί την πρόγνωση.