Φαράγγι Ίμπρου

Η Ίμπρος τρέχει από το ομώνυμο χωριό πάνω στον ορεινό δρόμο κατεβαίνοντας προς το Λιβυκό Πέλαγος στους Κομιτάδες, περίπου οκτώ χιλιόμετρα ξερής κοίτης με σταθερή κατάβαση και χωρίς σοβαρή αναρρίχηση. Είναι η πρακτική εναλλακτική της Σαμαριάς: πιο σύντομη, ανοιχτή όλο τον χρόνο στις περισσότερες συνθήκες, και εφικτή σε δύο με τρεις ώρες από οποιονδήποτε νιώθει άνετα να περπατά πάνω σε πέτρες. Τα τοιχώματα κλείνουν επανειλημμένα, και στο πιο στενό σημείο απέχουν μόλις δυο μέτρα με αρκετές εκατοντάδες μέτρα βράχου από πάνω. Παλιά κυπαρίσσια φυτρώνουν από τις πλευρές, και μια φυσική πέτρινη καμάρα γεφυρώνει τη διαδρομή σε ένα σημείο. Υπάρχει εκδοτήριο σε κάθε άκρη και ταβέρνες και στις δύο, που είναι όλη κι όλη η υποδομή.

Τι βλέπεις πραγματικά

• Τα στενά - το πιο σφιχτό κομμάτι, με τοιχώματα αρκετά κοντά ώστε κατά τόπους να αγγίζεις και τις δύο πλευρές.
• Η πέτρινη καμάρα - ένα φυσικό άνοιγμα που περνά πάνω από το φαράγγι στη μέση της διαδρομής.
• Τα κυπαρίσσια - παλιά δέντρα ριζωμένα στα τοιχώματα πάνω από την ξερή κοίτη.
• Η έξοδος στους Κομιτάδες - το φαράγγι που ανοίγει προς την ακτή του Λιβυκού.

Πότε να πας

Η άνοιξη και το φθινόπωρο είναι ιδανικά· το πάνω κομμάτι είναι ανοιχτό στον ήλιο και το καλοκαιρινό περπάτημα είναι ζεστό ακόμη κι αν ξεκινήσεις νωρίς. Πήγαινε κατηφορικά από την Ίμπρο και όχι ανηφορικά. Κανόνισε τη μεταφορά της επιστροφής πριν ξεκινήσεις, αφού τα ταξί από τους Κομιτάδες είναι η συνηθισμένη λύση. Το φαράγγι κλείνει σε δυνατή βροχή λόγω κινδύνου ξαφνικής πλημμύρας.

Ειλικρινείς προσδοκίες

Η κοίτη είναι από σαθρή πέτρα και οι αστράγαλοι στραμπουλίζονται τακτικά· τα αθλητικά είναι το ελάχιστο και τα μποτάκια καλύτερα. Δεν υπάρχει πηγή νερού στη διαδρομή ούτε σκιά στα ανοιχτά κομμάτια. Το να γυρίσεις στο αυτοκίνητό σου είναι το άβολο μέρος και τα ταξί από κάτω κοστίζουν αρκετά για ένα ζευγάρι. Στην αιχμή της σεζόν τα γκρουπ στριμώχνονται μαζί στα στενά.

Εδώ κοντά

Η Χώρα Σφακίων και οι παραλίες της νότιας ακτής, το οροπέδιο του Ασκύφου και το Φραγκοκάστελλο.