Φολέγανδρος
Ένα μικρό νησί με γκρεμούς, του οποίου η Χώρα κάθεται στο χείλος μιας πτώσης διακοσίων μέτρων, με μια φωτισμένη εκκλησία στον βράχο από πάνω.
Εικονογράφηση από τεχνητή νοημοσύνη
Η Φολέγανδρος καλύπτει μόλις 32 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός της είναι κάτω από χίλιοι, όμως η Χώρα της είναι από τις πιο εντυπωσιακές των Κυκλάδων: χτισμένη στην άκρη ενός γκρεμού που πέφτει κάπου διακόσια μέτρα στη θάλασσα, με μια μεσαιωνική συνοικία Κάστρο όπου τα σπίτια σχηματίζουν αμυντικό τείχος, τρεις συνεχόμενες πλατείες σκιασμένες από δέντρα, και από πάνω την εκκλησία της Παναγίας που τη φτάνεις από ένα φιδωτό μονοπάτι, φωτισμένη τη νύχτα ώστε να κρέμεται πάνω από την πόλη. Οι παραλίες του νησιού είναι κυρίως βοτσαλωτές και προσεγγίζονται με σκάφος ή από απότομα μονοπάτια, το Κατεργό, ο Άγιος Νικόλαος, το Λιβαδάκι, ενώ το εσωτερικό είναι πεζουλωτό και άδεντρο, διασχιζόμενο από παλιά πέτρινα μονοπάτια που έχουν αποκατασταθεί για περπάτημα. Ο Καραβοστάσης είναι το λιμάνι και η Άνω Μεριά το διάσπαρτο αγροτικό χωριό στα βόρεια.
Ιστορικό
Ο μύθος δίνει στο νησί το όνομα ενός γιου του Μίνωα. Οι πρώτοι κάτοικοί του ήταν Δωριείς, και η αρχαία πόλη, η Φολέγανδρος, βρισκόταν εκεί όπου είναι σήμερα η Χώρα· ως μέλος της Δηλιακής Συμμαχίας εμφανίζεται στους αθηναϊκούς φορολογικούς καταλόγους από το 425/424 ως το 416/415 π.Χ., και ο ποιητής Άρατος την ονόμασε «σιδηρά» Φολέγανδρο για την τραχύτητά της. Ο Βενετός Μάρκος Σανούδος την κατέλαβε το 1207, η Βενετία την κράτησε για περισσότερους από τρεις αιώνες, και ακολούθησαν οι Οθωμανοί το 1566, ώσπου οι Έλληνες την ανέκτησαν μεταξύ 1821 και 1829. Ο Θίοντορ και η Μέιμπελ Μπεντ την επισκέφθηκαν στις αρχές του 1884. Στην Άνω Μεριά υπάρχει ένα μικρό λαογραφικό και οικολογικό μουσείο, και ο Κάτεργος, όπου φτάνει κανείς μόνο με τα πόδια ή με βάρκα από το Καραβοστάσι, είναι παραλία γυμνιστών.
Πηγή: αγγλική Βικιπαίδεια, «Folegandros»
Τι θα βρεις εκεί
- Η Χώρα στο χείλος του γκρεμού - μια λευκή πόλη στην άκρη μιας πτώσης διακοσίων μέτρων.
- Η εκκλησία της Παναγίας - το φωτισμένο εκκλησάκι στον βράχο πάνω από την πόλη.
- Η συνοικία Κάστρο - μεσαιωνικά σπίτια που σχηματίζουν αμυντική περίμετρο.
- Τα μονοπάτια - αποκατεστημένες πέτρινες διαδρομές στο πεζουλωτό εσωτερικό.
Πότε να πας
Μάιο, Ιούνιο και Σεπτέμβριο· το νησί είναι μικρό και γεμίζει γρήγορα τον Αύγουστο, όταν τα δωμάτια είναι λίγα και ακριβά. Ο χειμώνας μειώνει τα πλοία και κλείνει τις περισσότερες επιχειρήσεις.
Καλό να ξέρεις
Οι παραλίες θέλουν κόπο: απότομα μονοπάτια ή σκάφη, και οι περισσότερες είναι βοτσαλωτές χωρίς σκιά. Υπάρχει ένας κύριος δρόμος και περιορισμένα λεωφορεία. Η Χώρα είναι όμορφη αλλά μικρή, και τα εστιατόριά της ακριβά για τις Κυκλάδες.
Εδώ κοντά
Η Σίκινος και η Ίος βρίσκονται ανατολικά· η Μήλος και η Σαντορίνη είναι σε ακτοπλοϊκή απόσταση.
Οι ώρες λειτουργίας, οι τιμές των εισιτηρίων και οι εποχικές διακοπές αλλάζουν - έλεγξε την επίσημη πηγή πριν πας: επίσημη σελίδα.