Σπήλαιο των Λιμνών

Το σπήλαιο ήταν γνωστό στην αρχαιότητα, ο Παυσανίας αναφέρει σπηλιές κοντά στην Κλειτορία, αλλά ξαναανακαλύφθηκε το 1964 από χωρικούς που ακολουθούσαν τα γίδια τους και άνοιξε για επισκέπτες το 1981. Αυτό που το κάνει ασυνήθιστο είναι η υδρολογία του: ένα υπόγειο ποτάμι το διασχίζει, και τον χειμώνα και την άνοιξη γεμίζει μια αλυσίδα δεκατριών λιμνών διατεταγμένων κλιμακωτά σε τρία επίπεδα, χωρισμένων από φυσικά πέτρινα φράγματα ως τέσσερα μέτρα ύψος. Περίπου 500 μέτρα από το δικτύωμα των δύο χιλιομέτρων είναι ανοιχτά, και τα περπατάς πάνω σε μια υπερυψωμένη μεταλλική γέφυρα πάνω από το νερό, με σταλακτίτες, παραπετάσματα και κολόνες φωτισμένα στη διαδρομή. Το καλοκαίρι οι επάνω λίμνες στεγνώνουν και αποκαλύπτουν τους ίδιους τους σχηματισμούς των φραγμάτων, οπότε το σπήλαιο προσφέρει δύο αρκετά διαφορετικές επισκέψεις ανάλογα με την εποχή. Η θερμοκρασία μένει γύρω στους δεκαέξι βαθμούς όλο τον χρόνο.

Τι βλέπεις πραγματικά

• Οι κλιμακωτές λίμνες - δεκατρείς λεκάνες σε τρία επίπεδα, γεμάτες την άνοιξη.
• Τα πέτρινα φράγματα - φυσικά εμπόδια ανάμεσα στις λίμνες, ορατά όταν στεγνώνουν.
• Οι σχηματισμοί - σταλακτίτες, κολόνες και σίντερ κατά μήκος της διαδρομής.
• Ο υπερυψωμένος διάδρομος - μια γέφυρα που περνά τους επισκέπτες πάνω από το νερό.

Πότε να πας

Μάρτιο έως Μάιο για γεμάτες λίμνες και τρεχούμενο νερό, την πιο εντυπωσιακή εκδοχή. Το καλοκαίρι δείχνει αντ' αυτού τα στεγνά φράγματα και τη γεωλογία. Οι ξεναγήσεις γίνονται σε καθορισμένες ώρες και το σπήλαιο μπορεί να κλείσει για συντήρηση.

Ειλικρινείς προσδοκίες

Προσβάσιμο είναι μόνο ένα τέταρτο του δικτυώματος, και οι επισκέψεις γίνονται με ξεναγό σε καθορισμένο ρυθμό, συνήθως τριάντα με σαράντα λεπτά. Είναι υγρό, δροσερό και κατά τόπους γλιστερό· η φωτογράφηση χωρίς φλας περιορίζεται από το φως. Συνδύασέ το με τη διαδρομή προς τα Καλάβρυτα αντί να ταξιδέψεις μόνο γι' αυτό.

Εδώ κοντά

Τα Καλάβρυτα και ο οδοντωτός τους βρίσκονται ανατολικά· η μονή Μεγάλου Σπηλαίου είναι στον ίδιο ορεινό δρόμο.