Zoo Wrocław i Afrykarium

Wrocławskie zoo otwarto w latach sześćdziesiątych dziewiętnastego wieku i jest najstarsze w kraju, zajmuje park na wschód od centrum z mieszanką dziewiętnastowiecznych budynków i nowoczesnych wybiegów. Jego status zmieniło Afrykarium, duży kompleks otwarty w 2014 roku, który skupia afrykańskie ekosystemy wodne na jednej trasie: rafę koralową z Morza Czerwonego z tunelem do przejścia, kanał, w którym hipopotamy ogląda się pod wodą, sekcje namorzynów i rzek oraz kolonię pingwinów i fok. Reszta zoo jest konwencjonalna, ale duża, a obejście całego terenu zajmuje w normalnym tempie większość dnia.

Co naprawdę zobaczysz

• Tunel rafowy - przechodni odcinek zbiornika Morza Czerwonego z rekinami i płaszczkami przepływającymi nad głową.
• Kanał hipopotamów - podwodne szyby pokazujące hipopotamy poruszające się po dnie, najlepsza rzecz tutaj.
• Hale namorzynów i rzek - wilgotne afrykańskie siedliska słodkowodne z krokodylami i dużymi rybami.
• Park historyczny - stare ceglane pawilony i dojrzałe drzewa z dziewiętnastowiecznego układu zoo.

Kiedy jechać

Afrykarium jest pod dachem i ciepłe, co czyni je domyślnym wrocławskim planem na mokry albo zimny dzień, a przez to bardzo wtedy zatłoczonym. Poranki w dni powszednie, zwłaszcza poza wakacjami, są dużo łatwiejsze. Przyjdź na otwarcie i zrób najpierw Afrykarium, potem części na zewnątrz. Rezerwuj online z wyprzedzeniem, bo w gorących okresach wejście jest na godziny.

Szczere oczekiwania

Jak na polskie warunki jest drogo, a Afrykarium mocno się zapycha, z powolnymi kolejkami przy tunelu i szybami obstawionymi na trzy rzędy w weekendy. Część starszych wybiegów wygląda przy nowym budynku przestarzale. Pełne obejście to kilka kilometrów chodzenia, jedzenie w środku jest kiepsko wycenione, a w pełni lata zwierzęta na zewnątrz są nieaktywne.

W okolicy

Hala Stulecia i ogród japoński są wprost po drugiej stronie ulicy, a stare miasto w zasięgu krótkiego przejazdu tramwajem na zachód.