Arboretum w Kórniku

Arboretum w Kórniku zaczęło się jako dziewiętnastowieczny park krajobrazowy przy zamku i wyrosło w kolekcję naukową, prowadzoną dziś przez instytut dendrologii Polskiej Akademii Nauk. Jest najstarsze i największe tego rodzaju w kraju, trzyma kilka tysięcy gatunków i odmian drzew oraz krzewów z całej półkuli północnej, rozłożonych wzdłuż trawników i wody. W praktyce to duży, cichy park z niezwykle dobrymi drzewami: północnoamerykańskie iglaki, azjatyckie klony, stare dęby i kolekcja magnolii, która na dwa czy trzy tygodnie kwitnienia ściąga falę odwiedzających.

Co naprawdę zobaczysz

• Kolekcja magnolii - dziesiątki odmian kwitnących razem w maju, najbardziej ruchliwy moment roku.
• Grupy iglaków - dojrzałe gatunki północnoamerykańskie i azjatyckie posadzone z miejscem na pełny wzrost.
• Jezioro i trawniki - pierwotny układ parku krajobrazowego, z długimi widokami przez wodę na grupy drzew.
• Jesienne barwy - azjatyckie klony i gatunki północnoamerykańskie przebarwiające się od końca września w październik.

Kiedy jechać

Liczą się dwa szczyty: kwitnienie magnolii w maju, krótkie i zależne od pogody, oraz jesienne barwy od końca września w październik. Między nimi arboretum jest zielone, spokojne i w dni powszednie niemal puste. Magnoliowe weekendy są naprawdę zatłoczone, a parking przelewa się do miasta. Otwarcie jest sezonowe, poza okresem wegetacji godziny są krótsze.

Szczere oczekiwania

Poza dwoma szczytami jest to raczej przyjemny park niż widowisko, a odwiedzający oczekujący rabat kwiatowych znajdą kolekcję drzew z trawą między nimi. Opisy są naukowe i głównie po polsku. W maju ścieżki przy magnoliach są zapchane fotografującymi. Zaplecze na miejscu jest skromne, a sąsiedni zamek to osobny bilet z własną kolejką.

W okolicy

Zamek w Kórniku stoi tuż obok, a Rogalin ze swoimi wiekowymi dębami leży chwilę drogi na zachód.