Roztoczański Park Narodowy

Roztocze to niski grzbiet wapienia i piasku biegnący przez południe Lubelszczyzny, zalesiony niemal na całej długości i pocięty małymi, czystymi rzekami. Park narodowy chroni jego rdzeń wokół Zwierzyńca, gdzie stare drzewostany bukowe i jodłowe rosną na stokach dość stromych, żeby czuć się jak w prawdziwych górach. Najbardziej znanym elementem jest stado koników polskich trzymane w ostoi przy Stawach Echo, łańcuchu sztucznych zbiorników z piaszczystą plażą na jednym końcu. Szlaki są krótkie i dobrze znakowane, a najpopularniejszy wspina się przez buczynę na otwarty piaszczysty grzbiet Bukowej Góry.

Co naprawdę zobaczysz

• Stawy Echo - łańcuch płytkich zbiorników pod lasem, z piaszczystą plażą i znakowaną pętlą wokół nich.
• Koniki polskie - małe prymitywne konie trzymane w dużej ostoi, widoczne zza ogrodzenia, jeśli się poczeka.
• Bukowa Góra - krótkie podejście przez buczynę na piaszczysty grzbiet z jedynym otwartym widokiem w parku.
• Dolina Wieprza - powolna, czysta rzeka z olsami wzdłuż północnego skraju parku.

Kiedy jechać

Maj i początek czerwca na świeży liść buka i ptasi śpiew, październik na barwy tych samych stoków. Lipiec i sierpień przynoszą upał, a stawy stają się miejscowym kąpieliskiem, co do późnego przedpołudnia zapełnia parkingi. Wiosenne i jesienne dni powszednie są niemal puste. Okolica jest też dobra na nocne niebo, kiedy odejdzie się od Zwierzyńca.

Szczere oczekiwania

Park jest mały, a znakowane szlaki da się przejść w kilka godzin, więc sam z siebie nie wypełni długiego pobytu. Kleszcze są realnym problemem od wiosny do jesieni, a ostrzeżenia nie są ozdobą. Zobaczenie koników nie jest gwarantowane. Latem Stawy Echo są zatłoczone i głośne, a komunikacja publiczna do początków szlaków jest ograniczona.

W okolicy

Zamość i jego podcieniowa starówka leżą pół godziny na wschód, a grzbiet Roztocza ciągnie się dalej ku Puszczy Solskiej.