Dolina Kościeliska

Kościeliska biegnie jakieś dziewięć kilometrów na południe w Tatry Zachodnie od Kir i w odróżnieniu od granitowego wschodu jest wapienna - co zmienia w niej wszystko: woda ponika i pojawia się z powrotem, dolina raz po raz zwęża się w bramy o pionowych ścianach, w zboczach są jaskinie, a na polanach wciąż odbywa się wypas. Droga po dnie jest płaska i dość szeroka dla konnego wozu, więc doliną może przejść każdy aż do schroniska na Ornaku; bramy - Krakowska, Pyszniańska i Brama Kościeliska - są po drodze głównymi punktami. Dwie jaskinie są udostępnione z lampami i wyznaczoną trasą, przy czym Mroźna jest tą oświetloną. Hala Ornak i Hala Pisana to polany wypasowe z drewnianymi szałasami, w których w sezonie sprzedaje się owczy ser. Powyżej schroniska szlaki wspinają się we właściwe Tatry Zachodnie i stają się wędrówką górską.

Co naprawdę zobaczysz

• Wapienne bramy - dolina raz po raz zwężająca się w przejścia o pionowych ścianach.
• Udostępnione jaskinie - Mroźna oświetlona i wyznaczona, inne otwarte z lampami.
• Szałasy pasterskie - czynne polany z owczym serem sprzedawanym w sezonie.
• Płaska droga doliną - do przejścia dla każdego aż do schroniska na Ornaku.

Kiedy jechać

Maj-październik; dno doliny da się przejść przy większości pogody. Dzień.

Szczere oczekiwania

Dno doliny jest w letnie weekendy ruchliwe, choć znacznie mniej niż przy Morskim Oku. Jaskinie są zimne i wymagają uwagi pod nogami. Szlaki powyżej schroniska to prawdziwe drogi górskie. Zima przynosi na górnych odcinkach zagrożenie lawinowe.

W okolicy

Dolina Chochołowska leży na zachód; Zakopane na wschód.