Zoo w Oliwie, Gdańsk

Zoo w Oliwie zajmuje zalesioną dolinę na śródlądowym skraju Gdańska, przylegającą do Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego, i jest największym zoo w Polsce pod względem powierzchni. Daje mu to przestrzeń, jakiej większość polskich ogrodów nie ma, z wybiegami rozłożonymi po zboczach i sporą ilością lasu pozostawionego między nimi, więc wizyta przypomina raczej długi spacer po lesie niż obchód klatek. Kolekcja jest szeroka, a nie wyspecjalizowana, z wielkimi kotami, naczelnymi, żyrafami oraz ptaszarnią i gadziarnią, a zoo słynie z hodowli kondorów wielkich. W sezonie po terenie kursuje kolejka na kołach, z której większość rodzin i tak korzysta przynajmniej w jedną stronę.

Historia

Zwierzyniec istniał w Oliwie od 1927 roku, a ogród zoologiczny otwarto oficjalnie 1 maja 1954 roku w dolinie Leśnego Młyna, na miejscu sanatorium dla chorych na choroby układu oddechowego i reumatyczne. Szybko rozwijał się w latach 50. i 60. XX wieku pod kierunkiem pierwszego dyrektora, Michała Massalskiego; w lipcu 2008 roku otwarto żyrafiarnię, w marcu 2009 roku przybył pierwszy takin, a w 2014 roku cztery lwy.

Źródło: angielska Wikipedia, „Gdańsk Zoo”; polska Wikipedia, „Gdański Ogród Zoologiczny”

Co tam jest

• Położenie w dolinie - dojrzały las po obu zboczach ze ścieżkami wspinającymi się i opadającymi między wybiegami.
• Wielkie koty i żyrafy - tygrysy, lwy i żyrafiarnia otwarta w 2008 roku.
• Kolejka na kołach - wahadłowy pojazd oszczędzający najbardziej strome podejścia, przydatny z małymi dziećmi.
• Skraj lasu - zoo przylega bezpośrednio do Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego, więc szlaki biegną dalej.

Kiedy jechać

Najlepsza jest późna wiosna i wczesna jesień, ze zwierzętami w ruchu i wygodną pogodą do chodzenia. Letnie weekendy i wakacje są najbardziej zatłoczone. Poranki są lepsze niż popołudnia, jeśli chcesz zobaczyć zwierzęta w ruchu. Zimą wybiegi zewnętrzne są puste, a wiele gatunków siedzi w środku albo poza zasięgiem wzroku, więc bilet trudniej wtedy uzasadnić.

Warto wiedzieć

Rozmiar, który czyni to miejsce przyjemnym, czyni je też męczącym: odległości między wybiegami są długie, a dolina stroma, co z wózkiem jest ciężką pracą. Część wybiegów jest widocznie starsza i mniejsza, niż sugeruje otaczająca przestrzeń. Ścieżki po deszczu robią się błotniste, dojście od stacji prowadzi pod górę, a przy złej pogodzie zwierzęta często są niewidoczne.

W okolicy

Park oliwski i katedra leżą poniżej bramy, a szlaki lasów trójmiejskich zaczynają się tuż za zoo.