EC1 Łódź

EC1 była pierwszą elektrownią w Łodzi, budowaną od 1906 roku i uruchomioną w 1907 roku, by zasilać fabryki włókiennicze i oświetlenie miasta, i pracowała do 2001 roku. Przebudowa ukończona w latach dwutysięcznych dziesiątych zachowała substancję przemysłową - kotłownię, halę turbin, maszyny, suwnice - i wstawiła w nią centrum nauki i techniki, więc eksponaty stoją wśród oryginalnych urządzeń, a nie w neutralnym pudle. Są trzy stałe ścieżki, o przetwarzaniu energii, o rozwoju cywilizacji oraz o mikrokosmosie i makrokosmosie, z kilkuset interaktywnymi stanowiskami. Planetarium ma jedną z większych kopuł w Europie i własny program. Druga część kompleksu mieści Narodowe Centrum Kultury Filmowej, co pasuje do miasta ze szkołą filmową, i obejmuje technikę i historię filmu ze sprzętem do dotykania. Cały teren leży przy odbudowanym dworcu Fabrycznym i nowym założeniu śródmiejskim.

Historia

Budowę rozpoczęto w maju 1906 roku, a pierwszy generator podłączono do sieci miejskiej 18 września 1907 roku; elektrownia zasilała głównie przemysł włókienniczy, a w mniejszym stopniu oświetlenie ulic i domów. Jej moc wzrosła z 2,1 MW w 1907 roku do 21,1 MW w 1913 roku, w latach 1929-1930 dobudowano Nową Centralę, od 1953 roku produkowała też parę dla przemysłu, a pracę zakończyła w 2001 roku.

Źródło: angielska Wikipedia, „Łódź Power Station (EC1)”

Na co zwrócić uwagę

• Elektrownia z 1907 roku - kotłownia, hala turbin i maszyny zostawione na miejscu.
• Trzy ścieżki wystawowe - energia, cywilizacja i skale wszechświata.
• Duża kopuła planetarium - jedna z większych w Europie.
• Centrum kultury filmowej - technika i historia, ze sprzętem do obsługi.

Kiedy jechać

Cały rok. Dzień.

Zanim pojedziesz

Poszczególne części mają osobne bilety i suma rośnie. Seanse w planetarium się wyprzedają. W roku szkolnym bardzo tłoczno od wycieczek w dni powszednie. Zamknięte w poniedziałki.

W okolicy

Ulica Piotrkowska i Manufaktura są w zasięgu krótkiego spaceru albo przejazdu tramwajem.