Przełom Dunajca

Dunajec wyciął głęboki, ciasno zakręcony przełom w wapieniu Pienin, ze ścianami wznoszącymi się kilkaset metrów nad wodą i słowackim brzegiem naprzeciwko przez większość drogi. Tradycyjny sposób przejścia to tratwa: kilka długich drewnianych dłubanek związanych bokiem, pchanych przez dwóch mężczyzn w haftowanych góralskich strojach, którzy sterują, gadają i wskazują formy skalne. Spływ trwa nieco ponad dwie godziny przy niskiej wodzie i pokonuje jakieś osiemnaście kilometrów. Nad przełomem stoją Trzy Korony, szczyt z koroną, który daje klasyczny widok z platformy na zakola rzeki w dole.

Tło

Przełom Dunajca, po słowacku Prielom Dunajca, a po niemiecku Dohnst-Schlucht, przecina Pieniny, gdzie Dunajec tworzy granicę między południową Polską a północną Słowacją. Na swoim odcinku rzeka tworzy 7 pętli, a skały po obu stronach wznoszą się niemal na całej długości do 300 m. Przełom słynie z budowy geologicznej i form terenu oraz z lokalnych ekosystemów, które człowiek niewiele zmienił, i figuruje na polskiej liście informacyjnej światowego dziedzictwa UNESCO. Górale pienińscy prowadzą tu codzienne spływy drewnianymi tratwami od początku XIX wieku, kiedy większość pasażerów stanowili goście pobliskich zamków w Niedzicy i Czorsztynie. Spływ zaczyna się w Sromowcach Wyżnych-Kątach i kończy 18 km w dół rzeki, w Szczawnicy.

Źródło: angielska Wikipedia, „Dunajec River Gorge”

Najciekawsze

• Ściany przełomu - pionowe wapienne urwiska zamykające się z obu stron, gdy rzeka zawraca sama na siebie.
• Załogi tratew - flisacy w tradycyjnym pienińskim stroju prowadzący łodzie długimi drągami.
• Trzy Korony - szczyt nad przełomem, zdobywany osobno, z platformą z barierką nad przepaścią.
• Ścieżka nad rzeką - utwardzona trasa piesza i rowerowa wzdłuż brzegu, którą wraca się pieszo albo na rowerze.

Kiedy jechać

Tratwy pływają od wiosny do późnej jesieni, mniej więcej od kwietnia do października, i stają, gdy poziom wody albo pogoda czynią to niebezpiecznym. Poranne odpłynięcia omijają najgorszą kolejkę i południowy upał. Lipiec i sierpień są najbardziej zatłoczone, z długim czekaniem na przystani. Wrzesień to dobry kompromis, z ciepłymi dniami, czystym światłem i krótszymi kolejkami.

Zanim pojedziesz

Woda jest spokojna na całej długości, więc kto liczy na białą wodę, będzie się nudził, a tratwy odpływają dopiero, gdy zbierze się dość pasażerów. Cena od osoby jest wysoka jak na czas spędzony na wodzie, a i tak trzeba wrócić do samochodu autobusem, rowerem albo taksówką. Przy deszczu siedzi się odsłoniętym pod plastikową peleryną, a w pełni lata nie ma cienia.

W okolicy

Uzdrowisko Szczawnica leży na końcu spływu, a pienińskie szlaki i zamek w Niedzicy są blisko.