Bois du Cazier

Op 8 augustus 1956 brak ondergronds brand uit in de mijn Bois du Cazier in Marcinelle en kwamen 262 van de 275 mannen beneden om, van wie 136 Italianen, deel van de arbeiders die na de oorlog naar België gehaald werden onder een akkoord dat arbeidskracht tegen kolen ruilde. De ramp veranderde de Europese regelgeving voor mijnveiligheid en de voorwaarden van dat akkoord. De site is bewaard: de schachtbokken, de ophaalhal, de sorteerinstallatie en de gebouwen staan er nog, met een gedenkteken en een vaste tentoonstelling over de ramp, naast musea over de industrie en over het glas, dat de andere nijverheid van Charleroi was. De steenbergen achter de site zijn beplant en worden belopen. Ze werd ingeschreven als een van de Belangrijke Mijnsites van Wallonië.

Wat je echt ziet

• Het gedenkteken en de tentoonstelling over 1956 - de ramp en de mannen die omkwamen.
• Schachtbokken en ophaalhal - de bovengrondse installatie zoals ze was.
• De musea over industrie en glas - de bredere ambachten van Charleroi.
• Beplante steenbergen - de terrils achter de site, nu belopen.

Wanneer je moet gaan

Het hele jaar. Twee tot drie uur. Maandag gesloten. De verjaardag op 8 augustus wordt met een plechtigheid herdacht. Het is evenzeer een gedenkplaats als een museum en wordt zo behandeld.

Eerlijke verwachtingen

Het is een gedenkteken voor een ramp en de tentoonstelling is zwaar, vooral het deel over de afzonderlijke slachtoffers. De uitleg is in het Frans met wat Italiaans en Engels. De omgeving is post-industrieel en somber. Het ligt buiten het centrum van Charleroi.

In de buurt

Charleroi ligt in het noorden; het Fotografiemuseum staat in dezelfde stad.