De Belgische stripcultuur

België neemt strips serieus genoeg om ze de negende kunst te noemen, en met reden: Hergé schiep hier in 1929 Kuifje, Peyo de Smurfen, Morris tekende Lucky Luke, en de klare lijn die in Brusselse studio's ontstond werd een van de twee overheersende tradities in de wereldstrip. Het Belgisch Stripcentrum betrekt een voormalig warenhuis dat door Victor Horta ontworpen werd, zodat het gebouw op zichzelf al een art-nouveaumonument is, en binnen volgt de opstelling het medium van de vroege strips via originele tekeningen, scenario's en een raket uit Kuifje op ware grootte. In de stad zijn meer dan vijftig grote stripfiguren op gevelmuren geschilderd, langs een bewegwijzerde route die van een wandeling door het centrum een schattenjacht maakt, en gespecialiseerde winkels verkopen originele platen en uitverkochte albums.

Wat je echt ziet

• Het Stripcentrum - het museum in het voormalige warenhuis van Horta.
• De muurschilderingenroute - meer dan vijftig beschilderde gevelmuren in het centrum van Brussel.
• Originele tekeningen - geïnkte platen en scenario's van Hergé, Peyo en anderen.
• De stripwinkels - gespecialiseerde handelaren in albums en originele pagina's.

Wanneer je moet gaan

Het hele jaar; het museum is een goede optie bij nat weer en de wandeling langs de muren is het mooist op een droge dag. Het museum is maandag gesloten. Het stripfestival, meestal in het vroege najaar, vult de stad met evenementen en een ballonstoet.

Eerlijke verwachtingen

Het museum gaat evenzeer over het gebouw van Horta als over de strips, en de opstelling is het sterkst over de klassieke periode van het midden van de eeuw en niet over eigentijds werk. Veel van het materiaal is in het Frans en het Nederlands, met minder Engels dan je zou verwachten. De muurschilderingenroute ligt verspreid over het centrum en kost een paar uur lopen om goed te doen.

In de buurt

De Grote Markt ligt op loopafstand; het Hortamuseum is een rit naar het zuiden in Sint-Gillis.