کنگ

کنگ در شیبی تند در کوه‌های بینالودِ غرب مشهد نشسته و مانند ماسوله در گیلان، شیب را با سکوبندی حل می‌کند: خانه‌ها چنان بر هم سوارند که بام هر یک، حیاط و گذر ردیف بالایی است - با پله‌های باریک در میان و بی‌راه خودرو در درون روستا. ساخت از سنگ و گل است با بام‌های تخت، و باغ‌های گردو و زردآلو و توت در دره پایین بالا می‌روند. در حدود ۱٬۹۰۰ متری است - و همین، گریزگاه تابستانی از گرمای مشهدش کرده - و آخر هفته‌ها از شهرنشین‌ها پر می‌شود. رودی از میانش می‌گذرد و بساط‌ها میوه و عسل و سبزی خشک می‌فروشند. روستا کهن است و هنوز زنده - هرچند جمعیتش کم شده.

آنجا چه هست

• بام‌هایی که حیاط‌اند - سکوبندی سوار بر هم در شیب.
• خانه‌های سنگ و گل - ساخت بومی بر بام‌های تخت.
• باغ‌های گردو و زردآلو - دره زیر روستا.
• رودی از میان آبادی - آبی که سکوها گردش ساخته شده‌اند.

کی بروید

فروردین تا مهر؛ زمستان برف‌گیر است. نصف روز. روزهای وسط هفته بسیار خلوت‌ترند؛ جمعه‌ها خانواده‌های مشهدی فراوان می‌آیند. شکوفه بهار و میوه پاییز بهترین هنگام‌اند.

خوب است بدانید

شلوغی آخر هفته سنگین است و گذرهای باریک بند می‌آیند. سراسر تند است و پرپله. روستا مسکونی است و عکس از مردم اجازه می‌خواهد. امکانات به چند بساط و خوراک‌خانه کوچک محدود است.

در همان حوالی

طرقبه و شاندیز در شرق‌اند؛ مشهد پس از آنها.