Πάπιγκο

Το Μεγάλο και το Μικρό Πάπιγκο κάθονται στη βορειοδυτική άκρη του Ζαγορίου κάτω από τους πύργους της Αστράκας, κάθετα γκρίζα τοιχώματα που υψώνονται πάνω από χίλια μέτρα πάνω από τις στέγες και πιάνουν το τελευταίο φως με έναν τρόπο που τα έχει κάνει έμβλημα της περιοχής. Τα χωριά είναι χτισμένα εξ ολοκλήρου από ντόπια γκρίζα πέτρα, σχιστολιθικές σκεπές και καλντερίμια, και ήταν από τα πρώτα στο Ζαγόρι που αναστηλώθηκαν ως ξενώνες, πράγμα που έσωσε την αρχιτεκτονική και έκανε το Πάπιγκο την πιο πολυσύχναστη βάση της περιοχής. Πάνω από το Μικρό Πάπιγκο οι ωβίρες, φυσικές βραχώδεις γούρνες στο ρέμα Ρογκόβο, κρατούν κρύο καθαρό νερό για καλοκαιρινό μπάνιο. Η κύρια ορεινή διαδρομή ανεβαίνει από εδώ ως το καταφύγιο της Αστράκας στα 1.950 μέτρα, και μετά ως τη Δρακόλιμνη, όπου αλπικοί τρίτωνες ζουν στο νερό κάτω από τη Γκαμήλα.

Ιστορία

Το Πάπιγκο αναφέρεται πρώτη φορά σε ένα χρυσόβουλο του βυζαντινού αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ' Παλαιολόγου του 1325, και το 1399 οι Έλληνες του Ζαγορίου και του Πάπιγκου ενώθηκαν με τον Ησαύ, Δεσπότη της Ηπείρου, στην εκστρατεία του κατά αλβανικών και αρωμουνικών φυλών. Το χωριό ευημέρησε από τον 15ο ως τον 17ο αιώνα χάρη στα προνόμια που είχε εξασφαλίσει το Ζαγόρι από τον Οθωμανό σουλτάνο, και τον 17ο και τον 18ο αιώνα ντόπιοι λαϊκοί θεραπευτές, οι Βικογιατροί, γιάτρευαν τις αρρώστιες με βότανα από το φαράγγι.

Πηγή: αγγλική Βικιπαίδεια, «Papingo»

Τα σημαντικότερα

Οι πύργοι της Αστράκας - κάθετα ασβεστολιθικά τοιχώματα πάνω από τα χωριά.
Οι ωβίρες - βραχώδεις λεκάνες μέσα στο ρέμα πάνω από το Μικρό Πάπιγκο.
Τα πέτρινα χωριά - σχιστολιθικές σκεπές, καλντερίμια και αναστηλωμένα αρχοντικά.
Η διαδρομή για τη Δρακόλιμνη - η κλασική ανάβαση ως το καταφύγιο και την αλπική λίμνη.

Πότε να πας

Από αργά τον Μάιο ως τον Οκτώβριο για περπάτημα· η διαδρομή για τη Δρακόλιμνη θέλει μια καθαρή, μακριά μέρα και κάποιες χρονιές είναι χιονισμένη μέσα στον Ιούνιο. Ο χειμώνας κάνει το Πάπιγκο προορισμό για το τζάκι, με κατά καιρούς κλειστούς δρόμους.

Πρακτικές σημειώσεις

Το Πάπιγκο είναι η πιο πολυσύχναστη γωνιά του Ζαγορίου και γεμίζει τα σαββατοκύριακα και τις γιορτές, με ανάλογες τιμές. Ο δρόμος προς τα εκεί είναι στενός και αργός. Η πεζοπορία ως τη Δρακόλιμνη είναι μια ολόκληρη ορεινή μέρα έξι ως οκτώ ωρών μετ' επιστροφής, όχι βόλτα.