Η κουλτούρα του καφενείου

Το καφενείο είναι το λιτό πρωτότυπο του ελληνικού καφέ: ένα δωμάτιο με λίγα τραπέζια, καρέκλες από λυγισμένο ξύλο, μια τηλεόραση στη γωνία, τάβλια, και έναν ιδιοκτήτη που το κρατά τριάντα χρόνια. Η παραγγελία είναι συνήθως ένας ελληνικός καφές, φτιαγμένος στο μπρίκι και σερβιρισμένος με ένα ποτήρι νερό, γλυκός, μέτριος ή σκέτος, που τον σέρνεις μια ώρα και βάλε· το φλιτζάνι είναι ενοίκιο για την καρέκλα παρά ο σκοπός της επίσκεψης. Παραδοσιακά η πελατεία ήταν αντρική και μεγαλύτερη σε ηλικία, και σε πολλά χωριά είναι ακόμη, αν και η γραμμή έχει θολώσει στις πόλεις. Συζητιούνται δουλειές, μαλώνουν για πολιτική και περνά η μέρα. Η σύγχρονη καφετέρια που κυριαρχεί στα κέντρα των πόλεων είναι εντελώς άλλος θεσμός.

Τι βλέπεις πραγματικά

• Ο καφές στο μπρίκι - ελληνικός καφές φτιαγμένος σε μικρό μπρίκι και σερβιρισμένος με νερό.
• Τα τάβλια - τάβλι που παίζεται ασταμάτητα στα τραπέζια.
• Το μακρύ κάθισμα - ώρες πάνω από ένα μοναδικό μικρό φλιτζάνι.
• Το σκηνικό της πλατείας - τραπέζια που ξεχύνονται κάτω από έναν πλάτανο.

Πότε να πας

Οποιαδήποτε ώρα· ο ρυθμός είναι πρωί για τους μεγαλύτερους θαμώνες, αργά το απόγευμα για τον κόσμο μετά τη μεσημεριανή ξάπλα, και βράδυ για τα χαρτιά. Οι Κυριακές μετά την εκκλησία γεμίζουν τα τραπέζια στα χωριά.

Ειλικρινείς προσδοκίες

Κάποια παραδοσιακά καφενεία παραμένουν ουσιαστικά αντρικοί χώροι, και μια γυναίκα μόνη της μπορεί να τραβήξει βλέμματα σε απομακρυσμένα χωριά, αν και κανείς δεν διώχνεται. Αγγλικά συχνά δεν μιλιούνται. Ο καφές είναι δυνατός, αφιλτράριστος και σερβιρισμένος με κατακάθι στον πάτο, πράγμα που ξαφνιάζει όσους τον πρωτοδοκιμάζουν.

Εδώ κοντά

Πλατείες χωριών παντού· οι παλιές συνοικίες της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και των νησιώτικων πόλεων κρατούν παραδοσιακά δείγματα.