Şirince

Şirince, Selçuk'un üstündeki tepelerde oturur, bağların, zeytinlerin ve şeftali bahçelerinin arasında taraçalı yamaçlarda badanalı taş ve ahşap evlerden bir köy. Bir Rum köyüydü ve iki kilise hâlâ oradadır - tepede Vaftizci Yahya, aşağıda Meryem Ana Kilisesi - eski topluluğunun yerleşim düzeni ve yapı üslubuyla birlikte. Bugün geçindiği şey ziyaretçilerdir: sokaklar köyün şeftaliden, duttan, nardan ve böğürtlenden yapılan meyve şaraplarını, yanı sıra sabun, zeytinyağı, kuru meyve ve dokuma satan tezgâhlarla dizilidir, ve otobüs kafileleri Efes turundan ve Kuşadası'ndaki kruvaziyerlerden her gün yukarı çıkar. Ayrıca beklenmedik biçimde yakınlarda Nesin Matematik Köyü vardır, öğrencilerin ve akademisyenlerin açık havada çalıştığı taş yapılarda bir yaz okulu. Erken ya da geç gel, köy gerçekten güzeldir; sezonda öğle vakti gel, bir pazardır.

Tarihçe

Şirince, Efes'in 15. yüzyılda terk edilmesiyle büyüdü, ama ayakta duranın çoğu 19. yüzyıldandır. 1650 tarihli bir Osmanlı kaydı 18 Ortodoks Hristiyan vergi mükellefi sayar; Francis Arundell 1832 ve 1833'te en az 300 ev buldu ve köyün 1908'e gelindiğinde 1.000'den fazla evi vardı; Selçuk'un yaklaşık 8 km doğusundadır.

Kaynak: İngilizce Vikipedi, "Şirince"

Nelere dikkat etmeli

Taş evler - taraçalı yamaçlarda Rum dönemi köyü.
İki kilise - Vaftizci Yahya ve Meryem Ana.
Meyve şarapları - sokaklar boyunca satılan şeftali ve dut.
Bahçeler - köyün çevresinde bağlar ve şeftali taraçaları.

Ne zaman gitmeli

Nisan-haziran ve eylül-kasım. Sabahın erken saatleri ya da öğleden sonra dörtten sonra - günün ortası otobüslere aittir.

Gitmeden önce

Yoğun biçimde ticarileşmiştir, sokaklar neredeyse tümüyle tezgâhlara bırakılmıştır. Meyve şarapları ciddi şaraptan çok tatlı bir yeniliktir. Otopark ücretli ve zordur; dolmuş daha kolaydır.