Selçuk deve güreşi

Deve güreşi, kökleri göçebe Türk geçmişinde olan bir Ege kış âdetidir, ve sezon kabaca kasımdan marta düzinelerce kasabada sürer, ocaktaki Selçuk buluşması en büyüğü ve en bilinenidir. Boy için melezlenmiş Tülü cinsi erkek develer süslü örtüler ve çanlarla getirilir, bir gün önce kasabada gezdirilir, ve sonra bir arenada ikişer eşleştirilir. Hayvanlar iterek, yaslanarak ve birbirini çelmeye ya da yere yatırmaya çalışarak güreşir; biri geri çekildiğinde, düştüğünde ya da bağırdığında karşılaşma biter, ve halatlı yedekçiler tarafından durdurulur. Karşılaşmalar kısadır. Katılanların çoğu için asıl olay arenanın çevresindedir: piknik yapan aileler, ızgara sucuk, rakı ve epeyce gürültü. Uygulama kültürel miras olarak yasayla korunur ve aynı zamanda hayvan refahı kuruluşlarınca develere davranış ve yaralanma riski üzerinden eleştirilir - iki tutum da Türkiye'de açıkça savunuluyor, ve bir ziyaretçi veteriner ve refah belgelerini okuyup katılıp katılmayacağına kendisi karar verebilir.

Gerçekte ne görürsün

• Süslü develer - örtüler, çanlar ve önceki günkü geçit.
• Karşılaşmalar - yedekçilerin ayırdığı kısa itiş güreşleri.
• Piknik kalabalığı - arenanın çevresinde aileler, mangallar ve rakı.
• Kış Ege'si - Ayasuluk tepesinin altındaki arena.

Ne zaman gitmeli

Selçuk için ocak, genellikle ayın ortası; geniş sezon Ege kasabalarında kasım-mart arasıdır. Tarihleri yerinden doğrula, kayıyorlar.

Dürüst beklentiler

Hayvanlar büyüktür ve arena karışabilir; seyirciler bazen hızlı kaçmak zorunda kalır. Uygulamaya dair refah kaygıları gerçektir ve açıkça tartışılır - birini olduğu gibi almak yerine iki tarafı da oku. Gürültülü, kalabalıktır ve epeyce içki içilir.

Yakın çevrede

Efes, Aziz Yuhanna Bazilikası ve Şirince Selçuk'un birkaç kilometre içindedir.