İstiklal Caddesi

İstiklal, Taksim Meydanı'ndan Tünel'e bir buçuk kilometre kadar iner, ve eskiden Grande Rue de Péra idi - Avrupa yakasının ana caddesi, on dokuzuncu yüzyıl kozmopolit nüfusu için yapılmış elçilikler, pasajlar, kiliseler ve mağazalarla dizili. O dokunun çoğu dükkân katının üstünde yaşar: kemerli Çiçek Pasajı, Cité de Péra, Saint Antoine'ın neogotik kilisesi, Rum ve Ermeni okulları, art nouveau apartmanlar. Sokak seviyesinde bugün uluslararası zincirler, kitapçılar, fırınlar ve sürekli akan bir kalabalık vardır, aralarından onarılmış kırmızı tramvay çıngırdayarak geçer. İlgi asıl ara sokaklarda toplanır - Nevizade'nin meyhaneleri, Çukurcuma'nın antikacıları, Galata'ya inen Galip Dede'nin müzik dükkânları. Ülkenin en kalabalık caddesidir ve izdihamda yankesicilik gerçek bir sorundur, çantanı önünde tut.

Tarihçe

Osmanlı döneminde 1,4 km'lik cadde, Türklerin, Rumların, Ermenilerin, Yahudilerin ve Levantenlerin Avrupalı diplomatlar ve tüccarlarla buluştuğu Cadde-i Kebir ya da Grande Rue de Péra idi. 1950'lerden 1970'lere kadar ara sokakları Türk sinema endüstrisi Yeşilçam'a ev sahipliği yaptı; 1980'lerin sonu ile 1990'ların başındaki canlanmada cadde yayalaştırıldı ve nostaljik tramvay 1990'da geri döndü.

Kaynak: İngilizce Vikipedi, "İstiklal Avenue"

Orada neler var

Kırmızı tramvay - caddenin ortasından geçen tarihî hat.
Pasajlar - Çiçek Pasajı ve kemerli geçitler.
Üst cepheler - dükkânların üstünde on dokuzuncu yüzyıl mimarisi.
Ara sokaklar - meyhaneler, antikacılar ve müzik dükkânları.

Ne zaman gitmeli

Nisan-haziran ve eylül-ekim. Sabahlar yürünebilir, akşamlar ve hafta sonları omuz omuzadır. Tramvay iki uçta da kuyruk yapar.

Bilmekte fayda var

Aşırı kalabalıktır, ve yankesicilik yaygındır - arka ceplerinde bir şey taşıma. Sokak seviyesi zincir mağazadır, mimari göz hizasının üstündedir. Gösteriler ara sıra Taksim ucunu kapatır.