Derinkuyu Yeraltı Şehri
Bir Kapadokya köyünün altında yumuşak volkanik kayaya aşağı doğru oyulmuş bir kasaba, havalandırma bacaları ve içeriden yuvarlanıp kapanan taş kapılarla.
Yapay zekâ ile üretilmiş görsel
UNESCO - Dünya Mirası
Sokaktan bakınca Derinkuyu, içinde bir kapı olan sıradan bir Kapadokya köyüdür. İçeride ise zemin, yumuşak tüfe aşağı doğru oyulmuş kat kat açılır: yüzeye yakın ahırlar ve şaraphaneler, tavanları hâlâ isten kararmış mutfaklar, depo odaları, çok aşağıda genellikle kilise diye anılan beşik tonozlu bir salon, ve havayı aşağı, suyu yukarı taşımak için bütün derinlik boyunca inen bacalar. Değirmen taşı boyunda yuvarlak taş diskler geçitlerin yanındaki yuvalarda durur, içeriden itilip kapatılmak üzere tasarlanmıştır. İnsanlar bu yerleri yüzyıllar boyunca mevsimlik kullandı. Yapının yalnızca bir bölümü açıktır, ve güzergâh tek yönlü, dar, ve yer yer iki büklüm yürüyeceğin kadar alçaktır.
Tarihçe
İlk tüneller ve odalar yumuşak tüfe belki MÖ 8.-7. yüzyılda Frigler tarafından oyuldu; geç Roma İmparatorluğu'nun Hristiyan döneminde ise burada yaşayanlar onları şapelleri ve Yunanca yazıtları olan derin, çok katlı yapılara dönüştürdü. Şehir tam biçimini Bizans döneminde aldı, Kaymaklı yeraltı şehrine 8-9 km uzunluğunda tünellerle bağlandı ve hayvanları ile erzaklarıyla birlikte 20.000 kişiye kadar insanı barındırabiliyordu. Yunanca adı Malakopia büyük olasılıkla yumuşak kayaya gönderme yapar. Yüzyıllarca sığınak olarak kullanıldıktan sonra terk edildi ve 1963'e kadar unutuldu; o yıl evini onaran bir yerli, bodrum duvarını delip arkadaki bir odaya ulaştı. O günden bu yana 600'den fazla giriş bulundu.
Kaynak: İngilizce Vikipedi, "Derinkuyu underground city"
Orada neler var
- Yuvarlanan taş kapılar - geçitlerin yanındaki yuvalara oturtulmuş oyma diskler.
- Havalandırma bacaları - her kattan aşağı inen dikey kuyular.
- Tonozlu salon - açık en alt kattaki uzun beşik tonozlu oda.
- Mutfaklar - isten kararmış tavanlar ve kayaya oyulmuş depo nişleri.
Ne zaman gitmeli
Yeraltında sıcaklık neredeyse hiç değişmediği için her ay olur, ama yüzeyde en iyisi ilkbahar ve sonbahardır. Açılışta ya da son bir saatte git: tek sıra güzergâh, birkaç tur grubu birlikte geldiğinde fena tıkanır ve geçmek neredeyse imkânsız olur. Yeraltı için bir saat ayır.
Pratik notlar
Klostrofobin varsa hiç uğraşma. Geçitler dar, alçak ve yer yer diktir, kalabalıkta hava ağırlaşır, ve bir kuyruk seni bir tünelde iki büklüm bekletebilir. Görsel olarak fotoğraflanacak fazla bir şey yoktur. Manzara gezisi değil mühendislik gezisidir, ve çabuk biter.
Yakın çevrede
Batıda Ihlara vadisi, kuzeyde Göreme çevresindeki Kapadokya vadileri.
Ziyaret saatleri, bilet fiyatları ve mevsimlik kapanışlar değişir - gitmeden önce resmi kaynaktan doğrula: resmi site.