Cunda Adası

Cunda - resmî adıyla Alibey Adası - Ayvalık açıklarındaki adaların en büyüğüdür ve karayla bir dolgu yolla bağlıdır, dolayısıyla ada gibi değil bir mahalle gibi işler. Nüfusunun büyük bölümü Giritli Müslümanların torunlarıdır, ve Girit etkisi hem yemekte hem de en yaşlı sakinlerin bir miktar hâlâ konuştuğu Rumcada kendini gösterir. Merkezde Taksiyarhis kilisesi vardır, depremde ağır hasar görmüş ve uzun süre metruk kalmış on dokuzuncu yüzyıldan bir Ortodoks yapısıdır, 2010'larda onarılmıştır ve bugün freskleri ile ikonostasisiyle müze olarak açıktır. Çevresinde taş evler, sırtta yel değirmenleri, bir tepede manastır, ve onarılmış bir kilisede Sevim ve Necdet Kent kütüphanesi bulunur. Deniz kıyısı, yazın her akşam dolan bir balık lokantaları ve meyhaneler dizisidir. Suyun karşısındaki Şeytan Sofrası'ndan gün batımı adanın tamamını içine alır.

Tarihçe

Yazılı kaynaklar adada Nasos, Pordoselene ve Khalkis adlı antik yerleşimlerden söz eder. 1881-1893 Osmanlı nüfus sayımı Cunda kazasında çoğu Rum olan 4.671 kişi saymıştır.

Kaynak: İngilizce Vikipedi, "Cunda Island"

Öne çıkanlar

Taksiyarhis kilisesi - onarılmış Ortodoks yapısı ve freskleri.
Taş kasaba - Rum dönemi evleri ve sırttaki yel değirmenleri.
Rıhtım lokantaları - su boyunca uzanan balık şeridi.
Girit mirası - iskân edilen ailelerin yemeği ve dili.

Ne zaman gitmeli

Nisan-haziran ve eylül-ekim. Rıhtımdaki akşamlar işin esasıdır. Ağustos adayı doldurur, kış ise deniz kıyısının çoğunu kapatır.

Gitmeden önce

Rıhtım lokantaları ziyaretçiye göre fiyatlanmıştır ve yaz hafta sonlarında yer kalmaz. Eski kasabanın kaldırım taşları bozuktur. Yemek ve yürümek dışında yapılacak pek bir şey yoktur.