ตลาดน้อย
ผังตรอกริมแม่น้ำของร้านรับซื้อของเก่า อู่เครื่องยนต์ และศาลเจ้าจีนที่ขอบเยาวราช ตอนนี้เต็มไปด้วยภาพวาดผนัง
ตลาดน้อยเป็นย่านที่มีคนอยู่อาศัยต่อเนื่องมานานที่สุดแห่งหนึ่งของกรุงเทพ ตั้งรกรากโดยพ่อค้าจีน โดยเฉพาะฮกเกี้ยนและแต้จิ๋ว ตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 และบุคลิกของมันมาจากสองอุตสาหกรรมที่ซ้อนทับกัน ตรอกต่าง ๆ เรียงรายด้วยร้านรับซื้อเศษโลหะและอู่ซ่อมรถ บางร้านอยู่ในตึกแถวเดียวกันมาสามชั่วอายุคน โดยมีเสื้อสูบและชิ้นส่วนเครื่องจักรเต็มซอยและล้นออกมาบนทางเท้า สอดแทรกอยู่ในนั้นคือศาลเจ้าจีน ที่เก่าที่สุดคือศาลเจ้าโจวซือกงจากราวปี 1804 วัดแม่พระลูกประคำของชุมชนคาทอลิก ซึ่งโบสถ์ไม้หลังแรกบนที่ตรงนี้สร้างเสร็จในปี 1787 และงานภาพวาดผนังที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งดึงช่างภาพมาตั้งแต่ทศวรรษ 2010 การใช้งานสองอย่างนี้อยู่ร่วมกันอย่างไม่ราบรื่นนัก ที่นี่เป็นย่านที่ทำงานจริงซึ่งผู้คนพยายามดำเนินกิจการ และปริมาณผู้มาเยือนที่ถ่ายรูปอู่ของพวกเขาก็กลายเป็นความรำคาญของคนในพื้นที่จริง
ประวัติ
ตลาดน้อย ซึ่งหมายถึงตลาดเล็ก เติบโตขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นในฐานะส่วนต่อขยายทางใต้ของตลาดสำเพ็ง ชาวโปรตุเกสคาทอลิกสร้างโบสถ์ไม้หลังแรกที่นี่เสร็จในปี 1787 คือโบสถ์แม่พระลูกประคำ ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวฮกเกี้ยนก่อตั้งศาลเจ้าโจวซือกงในปี 1804 และในศตวรรษที่ 19 ย่านนี้อยู่ได้ด้วยการค้าเรือสำเภาจีน
ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Talat Noi”
จุดที่น่าสังเกต
- ตรอกร้านของเก่า - ชิ้นส่วนเครื่องยนต์และร้านเครื่องจักรที่เต็มซอย
- ศาลเจ้าจีน - รวมถึงศาลเจ้าโจวซือกงจากราวปี 1804
- วัดแม่พระลูกประคำ - โบสถ์คาทอลิกบนที่ที่ใช้มาตั้งแต่ปี 1787
- ภาพวาดผนัง - วาดทั่วตรอกตั้งแต่ทศวรรษ 2010
ช่วงเวลาที่ควรไป
พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ เช้าวันธรรมดาให้เห็นอู่ที่ทำงานอยู่ ส่วนวันอาทิตย์เงียบกว่าแต่ย่านก็ปิดไปครึ่งหนึ่ง ใช้สองถึงสามชั่วโมงในการเดิน
ข้อควรรู้
ที่นี่เป็นย่านอุตสาหกรรมที่ทำงานจริง ไม่ใช่ฉากถ่ายรูป ผู้อยู่อาศัยและช่างพยายามทำงานและถูกถ่ายรูปอยู่ตลอด ควรขออนุญาตก่อนถ่ายเข้าไปในอู่หรือบ้าน ตรอกแคบและมีรถกับเครื่องจักร และร่มก็มีน้อย
บริเวณใกล้เคียง
เยาวราชและไชน่าทาวน์อยู่ทางเหนือ ส่วนแม่น้ำและถนนทรงวาดอยู่ทางตะวันตก
เวลาเปิดทำการ ค่าเข้า และการปิดตามฤดูกาลเปลี่ยนแปลงบ่อย ตรวจสอบข้อมูลทางการก่อนออกเดินทาง: เว็บไซต์ทางการ.