กุฎีจีน

เมื่อกรุงศรีอยุธยาเสียในปี 1767 และพระเจ้าตากสินตั้งราชธานีใหม่ที่ธนบุรี พระองค์พระราชทานที่ดินริมน้ำให้ชุมชนที่สนับสนุน และชาวคาทอลิกเชื้อสายโปรตุเกส คือผู้คนที่มีเชื้อสายผสมโปรตุเกส ไทย มอญ และอื่น ๆ ซึ่งอยู่ในสยามมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 ก็มาตั้งถิ่นฐานที่นี่ โบสถ์ซางตาครู้สซึ่งสร้างใหม่หลายครั้งและตอนนี้เป็นแบบเรอเนซองส์พร้อมโดมจากปี 1916 เป็นศูนย์กลางของชุมชน สิ่งที่ย่านนี้เป็นที่รู้จักคือขนมฝรั่งกุฎีจีน ขนมชิ้นเล็กที่อบด้วยไฟบนและไฟล่างจากเตาถ่าน มาจากสูตรที่สืบจากการอบแบบโปรตุเกสและปรับด้วยวัตถุดิบท้องถิ่น มีเพียงไม่กี่ครอบครัวที่ยังทำ และครอบครัวหนึ่งทำมาราวสองร้อยปี ในระยะไม่กี่ร้อยเมตรยังมีศาลเจ้าจีน มัสยิด และวัดพุทธ ซึ่งเป็นความน่าสนใจจริงของย่านนี้ คือสี่ชุมชนบนตลิ่งเดียวกัน

ประวัติ

ชุมชนชาวโปรตุเกสได้รับพระราชทานที่ดินผืนนี้จากสมเด็จพระเจ้าตากสินหลังจากออกจากอยุธยาเมื่อเสียกรุงในปี 1767 และโบสถ์ซางตาครู้สสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1769 ชื่อกุฎีจีน ซึ่งหมายถึงที่พักของพระจีน อาจหมายถึงโบสถ์แห่งนี้หรือศาลเจ้าจีนเก่าที่สร้างขึ้นใหม่เป็นศาลเจ้าเกียนอันเกง ในปี 2014 มีผู้อาศัยราว 1,850 คนใน 293 ครัวเรือนรอบโบสถ์

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Kudi Chin”

ไฮไลต์

• โบสถ์ซางตาครู้ส - อาคารโดมปี 1916 ที่เป็นศูนย์กลางของชุมชน
• ขนมฝรั่งกุฎีจีน - ขนมเชื้อสายโปรตุเกสที่อบด้วยเตาถ่าน
• สี่ศาสนา - โบสถ์ มัสยิด ศาลเจ้าจีน และวัด ในระยะไม่กี่ร้อยเมตร
• ตรอกริมน้ำ - ทางเดินแคบระหว่างบ้านเก่าบนฝั่งธนบุรี

ช่วงเวลาที่ควรไป

พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ ร้านขนมขายหมดตั้งแต่บ่ายต้น วันหยุดสุดสัปดาห์มีคนมามากกว่าและวันธรรมดาเงียบ ใช้เวลาสองถึงสามชั่วโมงในการเดินทั่วย่าน

ก่อนออกเดินทาง

ตรอกแคบเป็นที่อยู่อาศัยที่คนอยู่จริง เสียงดังและการถ่ายภาพเข้าไปในบ้านจึงไม่เป็นที่ยินดี ร้านขนมเล็กและขายหมด พิพิธภัณฑ์ชุมชนเปิดเวลาจำกัด และมาถึงด้วยเรือมากกว่าถนน

บริเวณใกล้เคียง

วัดประยุรวงศาวาสและวัดกัลยาณมิตรอยู่ฝั่งเดียวกัน ส่วนฝั่งพระนครอยู่ข้ามแม่น้ำไป