พาหุรัด

พาหุรัดอยู่ทางตะวันตกของเยาวราชพอดี และมีชาวซิกข์ปัญจาบกับพ่อค้าอินเดียโดยกว้างเข้ามาตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 ซึ่งสร้างย่านนี้ขึ้นรอบผ้า ถนนและอาคารอินเดียเอ็มโพเรียมที่มีหลังคาคลุมเต็มไปด้วยผ้าตั้งแต่พื้นจรดเพดาน ทั้งไหมส่าหรี ผ้าฝ้าย อุปกรณ์ตัดเย็บ ของตกแต่ง และม้วนผ้าที่กองสูง และที่นี่ยังเป็นย่านค้าส่งสิ่งทอของเมือง ตรงกลางคือคุรุดวาราศรีคุรุสิงห์สภา ก่อตั้งในปี 1932 และสร้างใหม่เป็นอาคารหกชั้น เป็นวัดซิกข์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ผู้มาเยือนได้รับการต้อนรับ ต้องคลุมศีรษะและถอดรองเท้า และลังการ์ อาหารส่วนรวมที่แจกฟรีในคุรุดวาราทุกแห่ง ก็มีที่นี่เช่นกัน รอบ ๆ มีร้านอาหารอินเดีย ร้านขนม ร้านเครื่องเทศ และเทวสถานฮินดู ที่นี่กระชับ ร้อน แออัด และเป็นการค้าล้วน ๆ และเป็นสิ่งที่ใกล้เคียงกับบล็อกเมืองอินเดียที่สุดที่กรุงเทพมี

ประวัติ

ชื่อนี้หมายถึงกำไลต้นแขนทองคำ ในสมัยธนบุรี บริเวณนี้เป็นชุมชนชาวเวียดนามที่เรียกว่าบ้านญวน เพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในปี 1898 ทำให้พื้นที่ส่วนใหญ่ว่างเปล่า และพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้ตัดถนนสายใหม่ผ่านบริเวณนี้ ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 พ่อค้าชาวเอเชียใต้ โดยเฉพาะชาวซิกข์จากปัญจาบ ได้ทำให้ที่นี่เป็นศูนย์กลางการค้าผ้า

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Phahurat”

จุดที่น่าสังเกต

• การค้าผ้า - ไหมส่าหรี ผ้าฝ้าย และของตกแต่งที่เต็มถนนและอาคารเอ็มโพเรียม
• คุรุดวารา - วัดซิกข์ที่ใหญ่ที่สุดในไทย ที่เปิดให้ผู้มาเยือน
• ลังการ์ - อาหารส่วนรวมที่แจกฟรีให้ทุกคนที่มา
• ถนนอาหาร - ร้านอาหารอินเดีย ขนม และเครื่องเทศ

ช่วงเวลาที่ควรไป

พฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ เช้าวันธรรมดาเมื่อการค้าผ้าทำงานอยู่ คุรุดวารามีเวลาให้เข้าชม ต้องคลุมศีรษะและถอดรองเท้า สองชั่วโมงพอสำหรับที่นี่

ก่อนออกเดินทาง

เป็นย่านค้าส่งที่ทำงานจริง แออัด ร้อน และวางตัวเพื่อการค้ามากกว่าผู้มาเยือน คุรุดวาราต้องคลุมศีรษะและถอดรองเท้า และเป็นศาสนสถานมากกว่าจะเป็นที่เที่ยว ถนนแคบและคนเดินหนาแน่น

บริเวณใกล้เคียง

เยาวราชอยู่ทางตะวันออก ส่วนปากคลองตลาดอยู่ทางใต้