อุทยานแห่งชาติแก่งตะนะ

แก่งตะนะคุ้มครองช่วงหนึ่งของแม่น้ำมูลใกล้จุดบรรจบกับแม่น้ำโขง ที่น้ำไหลผ่านพื้นหินแข็งและกัดเซาะจนเกิดเป็นร่อง หลุม และเกาะ ในหน้าแล้งเมื่อน้ำลด หินโผล่ขึ้นมาเป็นลานกว้างที่ถูกแกะสลักโดยมีน้ำไหลในร่องแคบระหว่างกัน หลุมบางหลุมลึกและกลม เกิดจากก้อนหินที่กระแสน้ำหมุนเจาะไว้เป็นเวลานาน มีสะพานแขวนข้ามไปยังดอนตะนะซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุด ในหน้าฝนภูมิลักษณ์ทั้งหมดอยู่ใต้น้ำและแทบไม่มีอะไรให้ดู ซึ่งเป็นข้อสำคัญในการวางแผน อุทยานยังมีเส้นทางเดินในป่า น้ำตกในเดือนฝน และจุดชมวิวแม่น้ำโขง อุทยานตั้งขึ้นในปี 1981 มีพื้นที่ราว 80 ตารางกิโลเมตร และดอนตะนะยาวราว 700 เมตร

ความเป็นมา

อุทยานตั้งอยู่ในอำเภอโขงเจียม ประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 1981 เป็นพื้นที่คุ้มครองประเภท II ของ IUCN ขนาด 50,000 ไร่ มีแม่น้ำมูลและแม่น้ำโขงหล่อเลี้ยง ความสูงเฉลี่ยราว 200 เมตร และจุดสูงสุดอยู่ที่บ้านตาด สูง 543 เมตร ป่าผลัดใบที่นี่มีต้นเต็งแคระ ต้นรัง และไม้สกุลยาง มีป่าดิบแล้งใกล้ดอนตะนะ และมีหมูป่า เก้ง ชะมด ลิงกัง และชะนี กลางแก่งมีหินทรายก้อนมหึมาแบ่งลำน้ำออกเป็นสองสาย ที่ถ้ำพระ หรือถ้ำภูหมาไน พบศิลาจารึกและโยนีจากคริสต์ศตวรรษที่ 7 และ 8 และปัจจุบันศิลาจารึกเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ อุบลราชธานี ในปี 2019 อุทยานมีผู้มาเยือน 31,170 คน

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Kaeng Tana National Park”

ไฮไลต์

• หินที่ถูกแกะสลัก - ร่อง หลุม และเกาะที่แม่น้ำกัดเซาะไว้
• หลุมกลม - แอ่งกลมที่เกิดจากก้อนหินซึ่งกระแสน้ำหมุนเจาะ
• สะพานแขวน - ทางข้ามไปยังเกาะดอนตะนะ
• การโผล่ตามฤดู - ภูมิลักษณ์ที่เห็นได้เฉพาะตอนน้ำลด

ช่วงเวลาที่ควรไป

ธันวาคมถึงเมษายน เมื่อน้ำลดและหินโผล่ ในหน้าฝนภูมิลักษณ์จมน้ำและแทบไม่มีอะไรให้ดู

ก่อนออกเดินทาง

ขึ้นกับฤดูล้วน ๆ การมาในหน้าฝนจะพบว่าหินอยู่ใต้น้ำ ผิวหินลื่นตรงที่เปียก สิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐาน ค่าเข้าสำหรับชาวต่างชาติสูงกว่าคนไทย

บริเวณใกล้เคียง

โขงเจียมและจุดแม่น้ำสองสีอยู่ทางตะวันออก ส่วนอุบลราชธานีอยู่ทางตะวันตก