พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร

พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในวังหน้า วังของกรมพระราชวังบวร โดยย้ายมาที่นี่ในปี 1887 จากพระบรมมหาราชวัง ที่ซึ่งเปิดครั้งแรกในปี 1874 และขยายออกเรื่อยมาตั้งแต่นั้น คอลเลกชันไล่ตั้งแต่ภาชนะบ้านเชียงและธรรมจักรศิลาสมัยทวารวดี ผ่านสำริดเขมร พระพุทธรูปปางลีลาสมัยสุโขทัย และงานแกะไม้อยุธยา ไปจนถึงราชรถพระบรมศพของราชวงศ์จักรีที่เก็บไว้ในโรงของตัวเอง ห้องเดียวที่ดีที่สุดคือพระที่นั่งพุทไธสวรรย์ สร้างในปี 1787 เพื่อประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์ ผนังเต็มไปด้วยจิตรกรรมพุทธประวัติที่ไม่เคยถูกเคลื่อนย้าย ป้ายคำอธิบายไม่สม่ำเสมอและห้องเก่ามืด แต่มีอาสาสมัครนำชมฟรีหลายภาษาในเช้าวันที่กำหนดไว้

ประวัติ

พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเปิดพิพิธภัณฑ์สาธารณะแห่งแรกที่หอคองคอเดียในพระบรมมหาราชวังเมื่อวันที่ 19 กันยายน 1874 เพื่อจัดแสดงของสะสมของพระราชบิดา และในปี 1887 ทรงย้ายไปไว้ที่พระราชวังบวรสถานมงคล (วังหน้า) พิพิธภัณฑ์ได้ชื่อว่าพิพิธภัณฑสถานสำหรับพระนครในปี 1926 และอยู่ในความดูแลของกรมศิลปากรตั้งแต่ปี 1934

ที่มา: วิกิพีเดียภาษาอังกฤษ, “Bangkok National Museum”

จุดที่น่าสังเกต

• พระที่นั่งพุทไธสวรรย์ - พระที่นั่งปี 1787 กับจิตรกรรมฝาผนังดั้งเดิม
• ราชรถพระบรมศพ - ราชรถปิดทองสูงเท่าตัวบ้าน
• ห้องประติมากรรม - ทวารวดี เขมร และสุโขทัยเรียงตามลำดับ
• หมู่อาคารวังหน้า - วังของกรมพระราชวังบวรที่เป็นกรอบของพิพิธภัณฑ์

ช่วงเวลาที่ควรไป

พิพิธภัณฑ์ปิดต้นสัปดาห์ จึงควรตรวจสอบล่วงหน้าหนึ่งวัน การนำชมโดยอาสาสมัครทั้งภาษาอังกฤษและภาษาอื่นมีในเช้าวันที่กำหนดไว้ และคุ้มค่าที่จะจัดเวลามาให้ตรง เดือนหน้าหนาวทำให้การเดินระหว่างอาคารเปิดโล่งพอทนได้ ส่วนเดือนเมษายนลานกลางแจ้งโหดร้ายตั้งแต่ 11 โมง

ก่อนออกเดินทาง

หลายห้องไม่มีเครื่องปรับอากาศ และป้ายคำอธิบายมีตั้งแต่ละเอียดไปจนถึงบรรทัดเดียวเป็นภาษาไทย การบูรณะทำให้อาคารหลังใดหลังหนึ่งปิดแทบต่อเนื่องมาหลายปี และไม่มีทางรู้ล่วงหน้าได้แน่ว่าหลังไหน ที่นี่เป็นพิพิธภัณฑ์ขนาดใหญ่ที่เดินช้าและเก่าแบบเดิม และหากไม่มีคนนำชม ส่วนใหญ่จะผ่านไปในฐานะวัตถุในตู้ที่ไม่มีคำอธิบาย

บริเวณใกล้เคียง

สนามหลวง พระบรมมหาราชวัง และวัดโพธิ์ อยู่ในระยะเดินทั้งหมด