Ogród Botaniczny we Wrocławiu

Ogród założył w 1811 roku uniwersytet na miejscu zasypanej odnogi Odry przy Ostrowie Tumskim, i dlatego biegnie przez niego długi staw - dawne koryto rzeki - przekraczany mostkami. Zajmuje jakieś siedem i pół hektara, mało jak na ogród botaniczny, i mieści ponad jedenaście tysięcy gatunków i odmian na rabatach systematycznych, w dziale alpejskim, przy stawie, w szklarniach z palmami, kaktusami i wiktorią, w arboretum oraz w kolekcji róż. Poza nasadzeniami warto poszukać dwóch rzeczy: przekroju świerka sudeckiego liczącego ponad czterysta lat, zamontowanego z datami historycznymi zaznaczonymi na słojach, oraz dużej panoramy śląskiego lasu karbońskiego z materiałem kopalnym. Ogród został w dużej mierze zniszczony w 1945 roku i odbudowany przez następną dekadę. Jest centralny, obmurowany i cichy w środku miasta.

Na co zwrócić uwagę

• Ogród uniwersytecki z 1811 roku - założony na zasypanej odnodze Odry, z korytem jako stawem.
• Jedenaście tysięcy gatunków - na siedmiu i pół hektara rabat systematycznych i szklarni.
• Przekrój czterystuletniego drzewa - słoje opisane datami historycznymi.
• Panorama karbońska - materiał kopalny i rekonstrukcja lasu węglowego.

Kiedy jechać

Kwiecień-październik; maj i czerwiec dla najpełniejszych nasadzeń. Dwie-trzy godziny.

Praktyczne uwagi

Na sezon zimowy jest zamykany. Wstęp jest płatny, a szklarnie mogą być biletowane osobno. Jak na ogród botaniczny jest mały. Etykiety są w dużej mierze po polsku i po łacinie.

W okolicy

Ostrów Tumski jest tuż obok; wrocławski rynek na zachód.