Sokolica
Pienińska turnia nad Dunajcem, której pojedyncza uformowana wiatrem sosna stała się godłem całego pasma.
Sokolica to wapienna turnia na wysokości 747 metrów stojąca wprost nad zakolem Dunajca, a to, co wszyscy fotografują, to jedno drzewo: reliktowa sosna zwyczajna wyrastająca ze skały na krawędzi szczytu, uformowana przez wiatr i płytką glebę w niską rozłożystą koronę, będąca od stulecia godłem Pienin i pojawiająca się na wszystkim, od pocztówek po logo parku. Jest stara - szacunki sięgają kilkuset lat - i wielokrotnie ją grodzono, wiązano linami i leczono, bo odwiedzający wspinający się na nią i wokół niej ją zabijali, a obecne rozwiązanie trzyma ludzi na dystans. Platforma obok patrzy jakieś 500 metrów w dół na rzekę, ze spływem przechodzącym poniżej i Trzema Koronami wzdłuż grzbietu na zachodzie. Podejście ze Szczawnicy zajmuje jakąś godzinę, głównie przez buczynę, a latem ustawiają się na nim kolejki.
Na co zwrócić uwagę
- Reliktowa sosna - jedno uformowane wiatrem drzewo na szczytowej skale, godło pasma.
- Chronione drzewo - ogrodzone i wiązane linami po tym, jak odwiedzający je uszkodzili.
- Uskok na 500 metrów - Dunajec wprost poniżej ze spływem przepływającym po nim.
- Grzbiet ku Trzem Koronom - Trzy Korony widoczne na zachód wzdłuż grani.
Kiedy jechać
Maj-październik; wcześnie, żeby ominąć kolejkę. Pół dnia.
Zanim pojedziesz
Szczyt jest mały i latem tworzą się na nim kolejki. Nie wspinaj się na sosnę ani wokół niej - to dlatego stoi ogrodzenie. Poza platformą urwisko miejscami nie ma barierek. Podejście zajmuje godzinę równego wznoszenia.
W okolicy
Trzy Korony leżą na zachód wzdłuż grzbietu; spływ Dunajcem przechodzi poniżej.
Godziny otwarcia, ceny biletów i sezonowe zamknięcia się zmieniają - sprawdź u źródła przed wyjazdem: strona oficjalna.
