Śnieżne Kotły

Śnieżne Kotły to para kotłów wgryzionych w północną stronę grzbietu Karkonoszy - zagłębień wybranych przez plejstoceńskie lodowce, ze ścianami granitu, miejscami z bazaltem, opadającymi jakieś sto metrów i małymi stawkami na dnie, oglądanych ze ścieżki grzbietowej biegnącej po ich krawędziach na wysokości około 1490 metrów. Ich znaczenie poza kształtem jest botaniczne: zimne zacienione ściany i długo zalegający śnieg zachowują reliktową florę arktyczno-alpejską, rośliny, które przybyły w epokach lodowych i przetrwały tu, gdy klimat się ocieplił, w tym skalnicę śnieżną, niewystępującą nigdzie indziej w Sudetach, i kotły są rezerwatem przyrody od 1933 roku; dnem kotłów biegnie zielony szlak, często zamykany zimą z powodu zagrożenia lawinowego. Na krawędzi stoi budynek, dawniej schronisko górskie, później stacja przekaźnikowa, tuż nad urwiskiem. Grzbiet jest tu odsłonięty, pogoda zmienia się szybko, a to ten odcinek Karkonoszy, gdzie ludzie ginęli w warunkach zimowych.

Tło

Dwa kotły, po czesku Sněžné jámy, a po niemiecku Schneegruben, czyli śnieżne jamy, leżą w Karkonoskim Parku Narodowym w Sudetach, na wysokości około 1175 m, i są wyjątkowym w tej okolicy przykładem krajobrazu alpejskiego. Ich ściany, wysokie na około 100 m, zbudowane głównie z granitu, z bazaltem w dwóch odsłoniętych miejscach, powstały w ostatniej fazie epoki lodowej i kryją małe stawy. W zimnych, ciemnych zakątkach rosną sasanka alpejska, goryczka trojeściowa i tojad mocny. Wspinaczka na ścianach jest dozwolona tylko w styczniu i lutym i jest niebezpieczna; przez lata zdarzyło się tu dziesięć śmiertelnych wypadków. Krawędzią kotłów, tuż nad przepaścią, biegnie Szlak Przyjaźni Polsko-Czeskiej, część Głównego Szlaku Sudeckiego, a żółty szlak prowadzi na górę od schroniska pod Łabskim Szczytem.

Źródło: angielska Wikipedia, „Śnieżne Kotły”

Najciekawsze

• Dwa kotły polodowcowe - zagłębienia ze ścianami granitu opadającymi jakieś sto metrów.
• Reliktowa flora arktyczna - relikty epok lodowych, w tym skalnica śnieżna, niespotykana nigdzie indziej w Sudetach.
• Widok z grzbietu - ścieżka biegnąca po krawędziach na wysokości około 1490 metrów.
• Przekaźnik na krawędzi - dawne schronisko górskie nad urwiskiem.

Kiedy jechać

Czerwiec-wrzesień. Dzień na grzbiecie.

Zanim pojedziesz

Zejście do kotłów jest zabronione - ogląda się je z krawędzi. Grzbiet jest odsłonięty, bez schronienia, a pogoda zmienia się szybko; warunki zimowe są tu poważne. Z każdej doliny to długie podejście. Chmura często siedzi na grzbiecie.

W okolicy

Szklarska Poręba leży na północ; Śnieżka na wschód wzdłuż grzbietu.