Magurski Park Narodowy
Bukowa głusza w Beskidzie Niskim, gdzie las odebrał pola nieistniejącym już łemkowskim wsiom.
Magura, park narodowy od 1995 roku, obejmuje około dziewiętnastu i pół tysiąca hektarów Beskidu Niskiego, sięgając 847 metrów na Wątkowej, najniższej i najłagodniejszej części polskich Karpat, i jest mniej więcej w dziewięćdziesięciu pięciu procentach lasem - głównie bukiem, z jodłą, w drzewostanach dość starych, by trzymać wilka, rysia, przechodzącego niedźwiedzia i orlika krzykliwego. To, co sprawia, że krajobraz czyta się tak, jak się czyta, to historia: była to kraina Łemków, a tam, gdzie wsi już nie ma, pola, sady i pastwiska zostawiono lasowi. Idąc tędy, natrafia się na zdziczałe sady, fundamenty pod mchem, cmentarze na polanach i drewniane cerkwie stojące we wsiach, których poza nimi już nie ma. Las nasuwa się na to od dziesięcioleci. To jeden z najrzadziej odwiedzanych parków narodowych w Polsce i najcichsze chodzenie w Karpatach.
Tło
Magurski Park Narodowy leży w południowo-wschodniej Polsce, blisko Słowacji, na granicy województw małopolskiego i podkarpackiego, i obejmuje większą część górnego dorzecza Wisłoki. Utworzony w 1995 roku na obszarze 199,62 kilometra kwadratowego, obecnie zajmuje 194,39, z czego 185,31 to lasy. Nazwę wziął od masywu Magury Wątkowskiej, nazwanej z kolei od Wątkowej, jej najwyższego szczytu o wysokości 847 metrów; Magura, o wysokości 842 metrów, to drugi szczyt masywu, a inne wzniesienia to Wielka Góra (719 metrów) i Nad Tysowym (713).
Źródło: angielska Wikipedia, „Magura National Park”
Co tam jest
- Dziewięćdziesiąt pięć procent lasu - buk i jodła na około dziewiętnastu i pół tysiąca hektarów.
- Pola wracające do lasu - sady, fundamenty i cmentarze wśród drzew.
- Drewniane cerkwie - stojące we wsiach, których wokół nich już nie ma.
- Bardzo mało ludzi - jeden z najrzadziej odwiedzanych parków narodowych w kraju.
Kiedy jechać
Maj-październik; jesień dla bukowych barw. Dwa dni.
Praktyczne uwagi
Infrastruktury jest bardzo mało - niewiele oznaczonych udogodnień i skromna baza noclegowa. Potrzebny jest samochód; komunikacja publiczna jest szczątkowa. Las jest ciągły, a widoki rzadkie. Kleszcze są tu realnym problemem od wiosny do jesieni.
W okolicy
Krempna jest bazą parku; Bieszczady leżą na wschód.
Godziny otwarcia, ceny biletów i sezonowe zamknięcia się zmieniają - sprawdź u źródła przed wyjazdem: strona oficjalna.
