Opactwo w Lubiążu

Opactwo cystersów w Lubiążu ma główną fasadę długą na dwieście dwadzieścia trzy metry i powierzchnię, która stawia je wśród największych zespołów klasztornych gdziekolwiek - zwykle podawana liczba to około trzystu pomieszczeń. Założono je w 1163 roku i przebudowano w tej skali w siedemnastym i osiemnastym wieku, kiedy śląskie domy cysterskie były wyjątkowo bogate. Potem to się zatrzymało: skasowane przez Prusy w 1810 roku, używane jako stadnina, szpital, zakład psychiatryczny, wojenna fabryka i radziecki szpital wojskowy, ogołocone z wyposażenia i pozostawione w dużej mierze puste. Odrestaurowane i udostępnione są Sala Książęca, dwukondygnacyjne pomieszczenie reprezentacyjne z plafonem Christiana Philippa Bentuma i marmurowymi kolumnami, oraz refektarz letni. Reszta jest gołą skorupą pod długoletnią konserwacją, i chodzenie po niej jest właśnie sednem: ogromne korytarze, w których nie ma nic. Michael Willmann, śląski malarz barokowy, tu pracował i jest tu pochowany.

Co naprawdę zobaczysz

• 223-metrowa fasada - jeden z największych budynków klasztornych na świecie.
• Sala Książęca - dwie kondygnacje, marmurowe kolumny, malowany plafon.
• Puste korytarze - większość zespołu to goła skorupa po dwóch stuleciach innych zastosowań.
• Opactwo Willmanna - śląski malarz barokowy tu pracował i został pochowany.

Kiedy jechać

Kwiecień-październik. Pół dnia.

Szczere oczekiwania

Większość budynku jest nieodrestaurowana i zamknięta; zwiedzanie obejmuje jego niewielki ułamek. Wnętrza są zimne i puste. Zwiedzanie jest z przewodnikiem i sezonowe. Kościół zwykle nie wchodzi w skład standardowej trasy.

W okolicy

Wrocław leży pięćdziesiąt pięć kilometrów na południowy wschód; Trzebnica na północny wschód.