Jezioro Nidzkie

Nidzkie ma jakieś dwadzieścia kilometrów długości i jest wąskie, biegnie na południowy wschód od Rucianego-Nidy w Puszczę Piską, z sosną schodzącą do wody po obu brzegach i nielicznymi zabudowaniami, co czyni je jednym ze spokojniejszych dużych jezior mazurskich - duża część jego długości jest rezerwatem z ograniczonym ruchem motorowodnym. W połowie, w Praniu, stoi wśród drzew leśniczówka i to jest powód, dla którego ludzie tu idą albo płyną: Konstanty Ildefons Gałczyński, jeden z bardziej lubianych polskich poetów dwudziestego wieku, spędził tam ostatnie lata i napisał w niej sporo późnych utworów, w tym wiersze o jeziorze i lesie. Leśniczówka jest dziś muzeum utrzymanym w dużej mierze tak, jak było, z jego fortepianem, i prowadzi latem koncerty oraz spotkania. Dociera się do niej łodzią z Rucianego-Nidy albo pieszo przez las, a drogi do niej nie ma.

Co naprawdę zobaczysz

• Dwadzieścia kilometrów leśnego brzegu - sosna do wody, nieliczne zabudowania i ograniczony ruch motorowodny.
• Leśniczówka Pranie - dom wśród drzew, do którego nie prowadzi żadna droga.
• Pokoje Gałczyńskiego - utrzymane tak, jak były, z jego fortepianem, jako muzeum.
• Letnie koncerty - spotkania i muzyka w leśniczówce w sezonie.

Kiedy jechać

Maj-wrzesień. Dzień, łodzią albo pieszo.

Szczere oczekiwania

Do Prania nie ma drogi - albo łódź, albo marsz przez las. Muzeum ma sezonowe godziny. Wieczory koncertowe się wyprzedają. Jezioro potrafi się szybko rozkołysać dla małych łodzi.

W okolicy

Ruciane-Nida leży na północnym końcu; tam kończy się szlak Krutyni.