Jezioro Łuknajno

Łuknajno ma około siedmiu kilometrów kwadratowych i jest niemal równomiernie płytkie - od jednego do trzech metrów na większości powierzchni - co oznacza, że światło dociera wszędzie do dna, a jezioro jest wypełnione roślinnością zanurzoną. I dlatego są tu łabędzie. Łabędzie nieme gromadzą się w bardzo dużej liczbie, by się pierzyć, kiedy przez kilka tygodni nie mogą latać i potrzebują obfitego pokarmu oraz otwartej wody z niewielką liczbą zakłóceń; liczenia dawały wyniki idące w tysiące, co czyni to skupisko jednym z największych w Europie, a jezioro w 1977 roku uczyniono rezerwatem biosfery UNESCO w dużej mierze właśnie dla nich. Inne ptactwo wodne i siewkowe intensywnie z niego korzysta. Dostęp jest celowo ograniczony: żadnych łodzi, żadnych kąpieli, a obserwuje się z wież i ze ścieżki na wschodnim brzegu, dostępnej pieszo albo rowerem z Mikołajek, jakąś godzinę. Lornetka albo luneta jest konieczna; ptaki są daleko na wodzie.

Co naprawdę zobaczysz

• Tysiące łabędzi niemych - zgromadzonych na pierzenie, jedno z największych skupisk w Europie.
• Równomiernie płytkie jezioro - od jednego do trzech metrów, pełne roślinności zanurzonej.
• Rezerwat biosfery z 1977 roku - wpisany przez UNESCO w dużej mierze dla populacji łabędzi.
• Wieże na wschodnim brzegu - jedyny dostęp obserwacyjny, przy zakazie pływania łodziami.

Kiedy jechać

Lipiec-wrzesień na pierzące się stada. Pół dnia.

Szczere oczekiwania

Łodzie i kąpiel są zabronione - obserwuje się wyłącznie z wież. Ptaki są daleko; luneta robi różnicę. Marsz albo przejazd z Mikołajek to godzina w każdą stronę. Komary są latem dotkliwe.

W okolicy

Mikołajki leżą na zachód; szlak Krutyni kończy się na południu w Rucianem-Nidzie.